ย่างนั้นเจ้าจะตายอย่างไร้ค่า ในคำพูดสุดท้ายจองเจี้ยนเฉินนั้นได้พูดอย่างดุดันขณะที่ดวงตาที่แดงก่ำจ้องมองไปที่เขาข้า…ข้าพูดว่า…คน…คนนั้น…เจียงหยาง…เจียงหยางหู่ เขา…ถูกจับโดยเซียนสวรรค์…เซียนสวรรค์ของอาณาจักรปิงหยาง แล…และจากนั้นก็โดนแขวนบนกำแพง…ตลอดทั้งวัน ชายคนนั้นพูดติดอ่าง
ช่างโหดร้ายเหลือเกิน ! อาณาจักรปิงหยางมีความบาดหมางอะไรกับเจ้าหน้าที่คนนี้หรือเปล่า ? แม้จะได้เปรียบแต่เขาก็ไม่น่าจะทำถึงขนาดนี้ ?
การจะที่จะถูกตัดแขนขาได้ เจ้าหน้าที่คนนั้นต้องเป็นคนที่มีชื่อเสียงมาก
โรงเตี๊ยมเริ่มพูดคุยกันด้วยประเด็นใหม่อย่าตื่นเต้น
ชายคนนั้นส่ายหัวยิ้ม เจ้าเดาผิดแล้ว คนนั้นไม่ใช่ผู้บัญชาการที่โด่งดัง เขาเป็นแค่บางคนที่ชื่อเจียงหยางหู่ เขาเป็นผู้บัญชาการแนวหน้า
ถัดไปอยู่ไม่ไกล เจี้ยนเฉินที่อยู่ที่นั่นได้ตัวแข็งค้างและใบหน้าของเขาก็ซีดขาวอย่างน่ากลัว ไม่นานเขาก็ไปปรากฏอยู่ต่อหน้าของคนที่พูด มือทั้งสองของเขาได้รั้งเอาเสื้อผ้าของอีกฝ่ายจนตัวของผู้พูดลอยขึ้นมาจากเก้าอี้ เจี้ยนเฉินพูดปานกับฟ้าร้องว่า เจ้าพูดอะไร ? คนที่ถูกตัดแขนขาและแขวนไว้ที่กำแพงเป็นใคร ? ดวงตาของเจี้ยนเฉินเริ่มแดงขึ้นมาพร้อมกับจิตสังหาร
สารเลว เจ้าอยากตาย ? ผู้อาวุโสคนนั้นโกรธอย่างมากขณะที่เขาคว้าคอเจี้ยนเฉินด้วยมือของเขาพูดมา ! เจี้ยนเฉินตะโกนปานกับสิงโตหนุ่มที่โกรธแค้น เสียงของเขาทำให้ทั้งโรงเตี้ยมสั่นไหวขณะที่สายตาของเขาเย็นช
