า ดวงตาของเขาราวกับดาบที่เจาะเข้าไปในตาของชายคนนั้นทำให้เขารู้สึกกลัวจนไม่กล้ามองหน้าเจี้ยนเฉินในเวลาเดียวกันจิตสังหารที่รุนแรงก็แผ่ออกมาจากเจี้ยนเฉิน ทำให้ทุกคนในโรงแรมรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาได้ตกลงไปในธารน้ำแข็งที่เย็นไปถึงกระดูกโรงเตี๊ยมที่เสียงดังก่อนหน้านี้ได้เงียบลงทันที ดวงตาของทุกคนหันไปมองเจี้ยนเฉินที่กำลังโกรธเกรี้ยว ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่จะกล้าจะเคลื่อนไหว ตั้งแต่ที่กลิ่นอายได้แผ่ออกมาจากชายหนุ่มคนนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกได้ถึงพลังที่น่ากลัวของเขาแม้กระทั่งชายที่เจี้ยนเฉินคว้าตัวยังคงตกตะลึงเงียบ ๆ ใบหน้าของเขาซีดและร่างกายของเขาสั่นอย่างรุนแรง บรรยากาศการฆ่าฟันของเจี้ยนเฉินได้แผ่ออกไปทั่วสถานที่นี่ทั้งหมด แต่มันได้ส่งผลกระทบต่อเขามากที่สุด จากกลิ่นอายชายคนนั้นไม่อาจหายใจได้สะดวกและไม่นานเขาจะตายอย่างช้า ๆย…อย่า….อย่าฆ่าข้า อย….อยาก…รู้อะไร ? ข้า…ข้า…ข้าจะ…ข้าจะบอกทุกอย่างที่…ข้ารู้ ชายผู้นั้นพูดตะกุกตะกักด้วยความหวาดกลัว ถึงนี้เขาเริ่มเปลี่ยนท่าทีต่อเจี้ยนเฉินราวกับว่าเขาเป็นยมทูตที่น่าสะพรึงกลัวที่ทำให้แม้แต่วิญญาณของเขาก็สั่นสะท้านสายตาของเจี้ยนเฉินยังคงดุดันขณะที่เขามองชายคนนั้นอย่างกระหายเลือด ใครที่โดนตัดแขนขาและแขวนไว้บนกำแพง ? เจ้าอย่าโกหก ไม่อย่างนั้นเจ้าจะตายอย่างไร้ค่า ในคำพูดสุดท้ายจองเจี้ยนเฉินนั้นได้พูดอย่างดุดันขณะที่ดวงตาที่แดงก่ำจ้องมองไปที่เขาข้า…ข้าพูดว
