ี่ได้มาเพราะว่าปู่ของเจ้าและไม่ใช่อำนาจที่แท้จริงของเจ้า สำหรับความแข็งแกร่ง… นางหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะหันไปมองเจี้ยนเฉินด้วยแววตาที่สดใส ขณะที่เจียนเฉินเองก็ไม่ได้สนใจเซียวฮาน สำหรับความแข็งแกร่งของชายผู้นี้ ตัวเจ้าที่ไม่อาจเทียบองค์ชายสามได้ เจ้าคงไม่ต้องหวังที่จะมาเทียบกับเขา เจี้ยนเฉิน
ฮึ่มมม เขาไม่มีอะไรเลย ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าข้า เซียวฮานตะโกนออกมาด้วยความโกรธขณะที่เขาจ้องเจี้ยนเฉินอย่างมาดร้าย เด็กน้อย ข้า เซียวฮาน ขอท้าทายเจ้า เจ้ากล้ายอมรับหรือไม่ ?
คิ้วของเจียนเฉินขมวดเข้าหากัน เซียวฮานผู้นี้เกินเยียวยาแล้ว
ในเวลานี้ฉินจี๋พูด เซียวฮาน องค์หญิงแห่งฟูหนานพูดความจริง เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของน้องเจี้ยนเฉิน ดังนั้นอย่าทำให้ตัวเองขายหน้า เจ้าสองคนพาเซียวฮานออกไป ฉินจี๋พูดกับนางกำนัลตรง ๆ เขาไม่ได้ประทับใจเซียวฮานเหมือนกันและไม่สนใจที่จะให้เกียรติเขา
เพคะ องค์ชายสาม ใต้เท้าเซียวฮาน….ไปซิ !สองนางกำนัลพยายามพาเซียวฮานออกจากวัง แต่พวกนางก็ถูกเขาผลักออกก่อนที่จะมองเจี้ยนเฉินอย่างมาดร้าย พลังเซียนมากมายมารวมตัวกันที่มือขวาก่อนที่จะกลายเป็นขวานยักษ์และชี้ไปที่เจียนเฉินและพูดว่า เจ้ากล้ายอมรับหรือไม่ ?การยั่วยุของเซียวฮานทำให้ฉินจี๋ระเบิดโทสะออกมา เขากระแทกโต๊ะจนพัง เซียวฮาน ตำหนักดอกเมฆจะไม่ยอมทนกับพฤติกรรมเช่นนี้ หากเจ้ายังคงทำตัวเช่นนี้ อย่าตำหนิข้าฉินจี๋ที่ไม่ไว้หน้าเ