ังกระตุกเป็นครั้งคราวในที่สุดเสียงปวดอู้อี้ก็ดังออกมาลำคอของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สามารถอดทนต่อความเจ็บปวดรุนแรงนี้ได้อีกต่อไปเพราะมันได้ผ่านพ้นความเจ็บปวดของเขาไปมากกว่าหนึ่งพันครั้งแล้ว ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้ประสาทและจิตใจของเขาเจ็บปวด เขาไม่สามารถทนได้และในที่สุดก็เป็นลมเพราะความเจ็บปวด“อ๊าาาาา นายท่าน ทำไมท่านต้องใช้พลังบรรพกาลเพื่อหลอมร่างกายตอนนี้ ? ร่างกายของท่านในขณะนี้ยังไม่เหมาะสม นี่คือ … สิ่งนี้จะให้ทำให้ท่านต้องทนทุกข์ทรมาน นายท่านต้องอดทน ! ” ทันใดนั้นทันใดนั้นเสียงของฉิงโซวก็ร้องออกมาอย่างรีบเร่ง“นายท่านต้องตั้งใจแน่วแน่! ถึงแม้ว่าพลังบรรพกาลกำลังทำลายร่างกายของท่าน แต่มันก็สร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ ! หลังจากครั้งนี้ ครั้งต่อไปจะทำได้ง่ายขึ้น” เจี้ยนเฉินสามารถได้ยินเสียงของจือหยิงเช่นกันเจี้ยนเฉินกำลังกัดฟันด้วยความทรมาน เขาไม่สามารถแม้แต่จะพูดอะไรออกมาได้เพราะความเจ็บปวด ไม่มีแม้แต่พยางค์เดียวที่สามารถเปล่งออกมาได้อย่างต่อเนื่องในขณะที่ก้อนควันพลังบรรพกาลชิ้นเล็ก ๆ ยังคงโคจรไปทั่วร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เขาก็รู้สึกราวกับว่ามีการระเบิดขนาดเล็กเกิดขึ้นทั่วทั้งร่างกายของเขา ความเจ็บปวดทำให้กล้ามเนื้อของเขาแตกและเลือดจะออกมาจากรูขุมขนของเขา ซึ่งทำให้ร่างกายมีเลือดท่วมในเวลาไม่นานพลังบรรพกาลก็แผ่กระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย และเขาสูญเสียพลังงานหนึ่งในสามไปแล้วเจี้ยนเฉิ
