าก รูปร่างหน้าตาของนางไร้ที่ติและดวงตาสีฟ้าของนางก็จะทำให้ผู้ชายที่จ้องมองถึงกับลืมหายใจอกของเจี้ยนเฉินเริ่มตึงและลิ้นของเขาก็เริ่มหยุดทำงานเมื่อเขามองดูชายหญิงที่สมบูรณ์แบบข้างหน้า ในที่สุดเขาก็พูดตะกุกตะกักว่า “เจ้า..เจ้าสองคน..พวกเจ้าเป็นจิตวิญญาณกระบี่ทั้งสองใช่ไหม?”ใช่ขอรับ ข้าคือจือหยิง นางคือฉิงโซว ! ” ชายเสื้อคลุมสีม่วงพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง“นี่..” เจี้ยนเฉินพูดไม่ออก เขารู้เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณของกระบี่,แต่เขาก็ยังไม่อยากเชื่อว่าจิตวิญญาณของกระบี่นั้นจะได้รับร่างของมนุษย์ในจิตใต้สำนึกของเขาโดยที่เขาไม่คาดคิดหลังจากนั้นครู่หนึ่ง เจี้ยนเฉินก็สูดลมหายใจและพยายามทำให้ตัวเองสงบลงอีกครั้ง เขาจ้องมองจิตวิญญาณของกระบี่และพูดว่า “ข้าไม่คิดว่าเราจะได้พบกันในลักษณะนี้ พลังงานของเจ้าได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่หรือไม่ ? “จือหยิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะส่ายหน้า นายท่าน เรายังอ่อนแออยู่ เพราะสุราร้อยพงไพร เราจึงสามารถฟื้นฟูความแข็งแรงเพียงพอที่จะใช้ในรูปแบบทางกายภาพและพูดคุย”“เรียกข้าว่าเจี้ยนเฉินไม่ใช่นายท่าน ข้าไม่ได้เป็นเจ้านายของพวกเจ้า เราควรเป็นสหายกันมากกว่า” เจี้ยนเฉินทำหน้าบูดบึ้งเมื่อได้ยินคำว่า ‘นายท่าน’“นายท่าน ตอนที่เราเข้าไปในร่างกายของท่าน เรายอมจำนนให้ท่าน ท่านคือเจ้านายของจือหยิงและฉิงโซว” ฉิงโซวพูดด้วยน้ำเสียงที่น่าฟังคำพูดของฉิงโซวทำให้เจี้ยนเฉินนึก
