มบัติสวรรค์จำนวนมากเพื่อที่จะเติบโต เนื่องจากข้าใช้เวลาหลายปีในการรวบรวมทรัพยากรมากมายและรัมกุยเนสเป็นเพื่อนรักของข้า ข้าจะยกมรดกให้ลูกเสือเพื่อเห็นแก่การเติบโตที่รวดเร็วขึ้น” ราชาวานรโบกมือ ทรัพยากรมีค่าหลายอย่างเริ่มมากองรวมกันบนโต๊ะโสมพันปี, เห็ดวิญญาณ, ผักไผ่น้ำ, หญ้าลิ้นมังกร, แกนพืช, รากวิญญาณอายุร้อยปีและอีกหลายอย่าง หลายสิ่งหลายอย่างที่เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏอยู่บนโต๊ะสิ่งของเหล่านี้ล้วนถูกมอบให้กับลูกเสือ ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่ปฏิเสธสิ่งใดเลย เจี้ยนเฉินกล่าวขอบคุณและเริ่มรวบรวมทรัพยากรล้ำค่าราชาวานรพูดอีกครั้งว่า “อยู่ก่อนสักพัก ในเวลาเดียวกันข้าจะให้สมบัติสวรรค์กับพยัคฆ์ปีกเทวะเอง เด็กคนนี้กำลังนอนหลับอยู่ เราจะดูว่ามีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในภายหลัง เมื่อเขาตื่น เจ้าสามารถเอาเขาออกไปได้”หลังจากนั้นราชาวานรก็ไม่สนใจเจี้ยนเฉินและนั่งลงบนเตียงของเขา เขาหลับตาและเข้าสู่การนอนหลับที่เงียบสงบภายในถ้ำเริ่มเงียบสงบ เจี้ยนเฉินรู้สึกเบื่อ เขาเดินไปรอบ ๆ ถ้ำ เขาสังเกตพืชแปลก ๆ ที่ถูกเพาะปลูกหลังจากรออยู่ 3 ชั่วยาม ลูกเสือก็ตื่นขึ้นมาในที่สุด ดวงตาที่สดใสของมันเริ่มสั่นไหวและสังเกตเห็นเจี้ยนเฉินที่ยืนอยู่ไม่ไกลเกินไปเมื่อเห็นเจี้ยนเฉิน ลูกเสือขาวก็ตกตะลึง หลังจากนั้นก็เริ่มส่งเสียงออกมาอย่างมีความสุขก่อนที่จะกระโจนจากเตียงเข้าหาเจี้ยนเฉินเมื่อได้ยินเสียงร้องของลูกเสือ ใบหน้าของ
