ๆ เพื่อที่จะให้เขาบินไปได้โดยไม่ใช้พลังงานมากนัก
นี่เป็นครั้งแรกที่เจี้ยนเฉินบินไปในอากาศด้วยพลังของเขาเอง ดังนั้น มันจึงเป็นความรู้สึกที่น่าอัศจรรย์ ระหว่างทาง เขาก็มองไปรอบ ๆ ในขณะที่เขาชื่นชมกับภาพรอบ ๆ
ในตอนนี้เอง จู่ ๆ เมฆสีดำก็พุ่งมาทางเจี้ยนเฉินห่างจากตัวเขาเล็กน้อยเท่านั้น
ในตอนที่เจี้ยนเฉินเห็นเมฆดำที่กำลังตรงมาที่เขา ตาของเขาก็เพ่งมองเพื่อพยายามมองว่าอะไรที่กำลังเข้ามาทางเขา ปรากฏว่าเมฆดำนั้นเป็นสัตว์อสูรที่บินได้หลายตัว
“ข้ามาเจอกับฝูงนกปีกดำเข้า ! ” เจี้ยนเฉินเคยอ่านเกี่ยวกับนกปีกดำที่ห้องสมุดของสำนักคากัตมา นกพวกนี้อยู่ด้วยกันในภูเขาและมีร่างที่ใหญ่โต นกปีกดำที่โตเต็มที่แล้วจะมีขนาดเท่ากับมนุษย์ผู้ใหญ่เป็นอย่างน้อย พร้อมทั้งมีปีกที่กางได้กว้างถึง 10 เมตร
นกปีกดำพวกนี้ไม่ใช่สัตว์อสูรระดับ 5 พวกมันส่วนมากเป็นระดับ 3 และระดับ 4 เป็นอย่างมาก
เจี้ยนเฉินไม่ได้ลดความเร็วและบินไปทางฝูงนกปีกดำ ในตอนที่เขาอยู่ในระยะ 10 กิโลเมตร ต้นไม้หลายต้นที่อยู่ด้านล่างฝูงนกก็พุ่งขึ้นมาทันที มันระเบิดกลายเป็นเสี้ยน และพุ่งไปทางฝูงนกเหมือนดาวตกสีฟ้าและม่วง
พวกนกปีกดำไม่ทันตั้งตัวและถูกแทงทะลุร่างกายโดยต้นไม้และเริ่มหล่นลงไปบนพื้น
ในไม่กี่ชั่วอึดใจถัดมา นกนับร้อยก็ไม่สามารถทนบาดแผลทั่วร่างของพวกมันได้ ทำให้พวกมันไม่สามารถบินต่อไปได้
ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นเทียบเท่ากับเซียนสวรรค์
