ความเข้าใจของเขาในวันที่สอง ผู้เฒ่าเซี่ยวไม่ได้เรียกให้เจี้ยนเฉินไปที่ลาน เจี้ยนเฉินยังมีเรื่องที่เขาจะเป็นต้องทำ ดังนั้น เขาจึงไปบอกเจ้าอ้วนน้อยว่าเขาจะออกไปข้างนอกก่อนเจี้ยนเฉินมองไปที่หย่อมหญ้าและเริ่มที่จะสัมผัสถึงพลังงานธรรมชาติ ในขณะที่พลังงานเริ่มวนไปรอบ ๆ ร่างของเขา เจี้ยนเฉินก็รู้สึกเหมือนมีลมโชยมาเล็กน้อยเจี้ยนเฉินไม่เคลื่อนไหวและยืนอยู่เหมือนรูปปั้น ลมแรงเกิดขึ้นและเสื้อของเขาก็กระพือไปกับสายลม1 ชั่วยามต่อมา ลมรอบ ๆ ร่างของเจี้ยนเฉินก็แรงมากขึ้นไปอีก ท้ายที่สุด ร่างของเขาทั้งหมดก็เริ่มยกตัวขึ้นอย่างช้า ๆ ไปในอากาศ และเพิ่มขึ้นไปสูง 3 นิ้วก่อนที่จะหยุดเหมือนก่อนหน้านี้ เจี้ยนเฉินหลับตาในขณะที่เขาสัมผัสถึงธาตุลมที่อยู่รอบรอบร่างของเขา วิญญาณของเขาจมคิดไปอยู่กับความคิดที่จะทำให้เขาบิน การที่จะบินผ่านอากาศไปได้เป็นความสามารถที่เจี้ยนเฉินปรารถนา และวันนี้เป็นวันที่เขาก็เข้าใจมันในที่สุด หัวใจของเขายินดีอย่างอธิบายไม่ได้ในตอนนี้“ปัง ! ” ทันใดนั้นเอง หัวของเจี้ยนเฉินก็ชนเข้ากับต้นไม้ด้านหน้าเขา ร่างของเขาเสียการทรงตัวทันทีและเริ่มร่วงลงมาจากอากาศเขาลืมตาหลังจากที่รู้สึกเจ็บ เขาลุกขึ้นมาจากพื้น มันเป็นเรื่องดีที่ร่างกายของเขานั้นต่างจากร่างกายปกติ ไม่เช่นนั้น เขาคงกระดูกหักไปหลายซี่เพราะเขาไม่มีพลังเซียนในการป้องกันร่างกายของเขา“เฮ้อ ดูเหมือนพลังที่ใช้ในการบินจะไม่ใช่อะไรที่ทำเป
