็นเล่นได้แล้ว ข้าต้องฝึกฝนมากกว่านี้” เจี้ยนเฉินถอนหายใจหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ฝึกฝนพลังที่ใช้ในการบินอย่างไม่ลดละ เขาลอยได้ 10 เมตรเหนืออากาศเป็นเวลา 3 ชั่วยามก่อนที่จะสรุปประสบการณ์ที่ได้มาและบินสูงขึ้นไปอีก เขาบินขึ้นไปอีกร้อยเมตรโดยไม่หยุด เขาเห็นเพียงแส้ที่เป็นสีฟ้าที่บินอยู่รอบรอบเขา นี่เป็นธาตุลมในตอนนี้เอง คนในหมู่บ้านก็เห็นเจี้ยนเฉินที่กำลังบินอยู่ร้อยเมตรกลางอากาศ เขาอ้าปากค้างและเริ่มชี้ไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมริมฝีปากที่สั่นเทา “ขะ เขา เขากำลัง…” แต่เขาก็ไม่สามารถพูดจบประโยคได้เพราะความตกใจ“ผู้เฒ่าหวัง ท่านอ้ำอึ้งอยู่ทำไม ? ท่านลืมว่าพูดได้ไปแล้วงั้นหรือ ? ” คนในหมู่บ้านที่อยู่ข้าง ๆ เขาหัวเราะให้เขาก่อนที่จะมองไปยังทิศทางที่เขาชี้ เขาอ้าปากค้างด้วยความตกใจทันทีในขณะที่เขาร้องออกมา “พระเจ้า เจ้าหนุ่มคนนั้นใช่ที่เซี่ยวมี่พากลับมาหรือเปล่า ? เขา…เขาบินเหมือนเซี่ยวมี่ได้ยังไง? เขาเป็นเซียนสวรรค์เหมือนกันอย่างนั้นหรือ ? “ภาพที่เจี้ยนเฉินบินอยู่ร้อยเมตรเหนืออากาศนั้นเป็นอะไรที่เตะตามาก เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นให้ทุกคนเห็นบ่อย คนในหมู่บ้านแต่ละคนได้แต่มองอย่างเหลือเชื่อ“โอ้ พระเจ้า เจี้ยนเฉินบินได้อย่างนั้นหรือ? เขาเป็นเซียนสวรรค์อย่างนั้นหรือ? พระเจ้า นี่มันเหลือเชื่อจริงจริง” แม้แต่เจ้าอ้วนน้อยที่กำลังทำงานอยู่ที่ไร่ก็ยังเห็นเจี้ยนเฉินและร้องออกมาอย่างตกใจทันใดนั้นเอง กระ
