รู่หนึ่งก่อนจะรีบเปิดกล่องขึ้นอีกครั้ง นำกระบี่ตันหยวนและผนึกสมบัติภูเขาออกไปวางไว้ในแหวนมิติวงที่สาม เขารู้ว่าผู้อาวุโสสามของตระกูลชิมีวิธีในการค้นหายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏ ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องแยกพวกมันออกจากสิ่งของมีค่าอื่น ๆ
พลบค่ำมาถึงอย่างรวดเร็ว ทำให้สวนว่างเปล่า เจี้ยนเฉินเปิดประตูเบา ๆ แล้วหนีออกไปข้างนอกพร้อมกับลูกเสือขาว ในช่วงเวลานั้น เขามาข้ามสวนโดยใช้ตัวอาคารบัง เอาแหวนมิติใส่ลงกล่อง เขาโยนมันลงในบ่อน้ำแล้วเดินกลับไปที่ห้องที่เขาพัก เจี้ยนเฉินกระโดดขึ้นไปบนคานของอาคาร เจี้ยนเฉินปล่อยปราณกระบี่ที่แหลมคมออกมาที่ปลายนิ้วของเขาแล้วขุดรูขนาดเล็กเพื่อวางแหวนมิติวงอื่น
การวางแหวนมิติพร้อมกับยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเข้าไปในหลุมนี้ เจี้ยนเฉินกลบหลุมกลับ แล้วขุดหลุมสำรองทำให้ยากมากที่จะสังเกตเห็นและเป็นไปไม่ได้ที่แม้แต่สวรรค์ที่จะรู้
หลังจากทำสิ่งนี้เสร็จแล้ว เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ว่าเขาจะถูกค้นพบ มันก็ยังคงไม่ง่ายสำหรับทั้งสองตระกูล
เมื่อถึงรุ่งสาง เจี้ยนเฉินเปลี่ยนแปลงหน้าตาของเขาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็กอดเสือขาวตัวเล็ก ๆ ที่เชื่อฟังเอาไว้ที่หน้าอกของเขาและลูบหัวเบา ๆ ขณะที่เขาพูดด้วยเสียงเบา ๆว่า “เสือน้อย ข้าต้องไปเดินดูรอบ ๆ เพื่อดูสถานการณ์ ข้าไม่สามารถเอาเจ้าไปด้วยได้ เจ้าต้องฟังให้ดีและอยู่ที่นี่อย่างว่าง่าย ไม่ต้องวิ่งไปรอบ ๆ เข้าใจหรือไม่ ? “
ดวงตาที่สดใสของลูกพยัค
