ีหน้าของทหารจ้องมองอย่างจริงจัง เมื่อเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน
“ได้ ข้าเข้าใจแล้ว ถ้าข้าเห็นสิ่งนี้ข้าจะแจ้งให้ท่านทราบทันที เจี้ยนเฉินตอบ
หลังจากนั้น ทหารก็ไม่ได้สนใจเจี้ยนเฉินอีกต่อไป โดยปล่อยให้เขาไปแล้วซักถามคนอื่น
หลังจากเดินไปตามถนนสามสาย เจี้ยนเฉินสามารถเห็นทหารคนเดียวกันไปที่ร้านค้าหรือบ้านทุกหลังและสกัดกั้นผู้คนเพื่อสอบปากคำพวกเขา
เจี้ยนเฉินเดินไปตามถนนก่อนที่จะเจอประตูเมืองในที่สุด แทนที่จะมีคนที่เดินเข้าหรือออกอย่างต่อเนื่อง มันกลับมีพ่อค้าและนักเดินทางจำนวนมากติดอยู่
เมื่อเดินไปที่โรงเตี้ยมที่อยู่ใกล้เคียงที่สูงกว่าระดับหนึ่ง เจี้ยนเฉินเห็นทหารจำนวนมากคอยดูแลประตูเมืองพร้อมด้วยถังน้ำขนาดใหญ่หลายถัง เมื่อแต่ละคนที่พยายามเข้าหรือออกเมือง ทหารจะใช้ผ้าขี้ริ้วเปียก ๆ เพื่อเช็ดหน้า แม้แต่คนรวยและมีอำนาจก็ไม่ได้รับการยกเว้นจากการกระทำนี้ ทำให้พวกเขาโกรธมาก
เมื่อเห็นอย่างนี้ เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น ตอนนี้เมืองนี้อยู่ภายใต้การควบคุมอย่างสมบูรณ์ของตระกูลเจียเต๋อและตระกูลชิ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงกางตาข่ายที่ไม่สามารถหลบหนีได้ไปทั่วเมือง
