างสัตว์อสูรและมนุษย์ แต่เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าเขาเข้าใจมันได้อย่างไรทันใดนั้นความคิดก็แวบผ่านเข้ามา เจี้ยนเฉินก็ตะลึงงัน งั้น….เจ้าเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ไม่ใช่ระดับ 6 ?ย้อนกลับไปยังสำนักคากัต เจียนเฉินได้อ่านหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับสัตว์อสูร เขารู้ว่ามีสัตว์อสูรระดับ 7 ระดับสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์และพูดภาษามนุษย์ได้ตามสิ่งที่มนุษย์ได้แบ่งระดับพวกเรา ข้าเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 เสียงที่อ่อนแอของเสือดังนั้นขึ้นอีกครั้ง ราวกับว่ามันได้กระซิบคุยกับเจี้ยนเฉินและมีเพียงพวกเขาสองคนที่ได้ยินสัตว์อสูรระดับ 7 นั่น….เทียบเท่ากับเซียนผู้คุมกฎของมนุษย์ จิตใจของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเสือที่ขวางอยู่หน้าถ้ำทั้งสองวันความจริงแล้วเป็นสัตว์อสูรระดับ 7หากมีข่าวว่าสัตว์อสูรระดับ 7 กระจายออกไป ทุกคนจะต้องหนีกันกระจัดกระจาย การเผชิญหน้ากับเสือในระดับนี้ ใครกันจะกล้าขโมยลูกของมัน ?มนุษย์ ข้าขอร้อง ช่วยลูกข้าด้วย เสียงของเสือที่กำลังอ้อนวอนได้ยินมาอีกครั้งเจี้ยนเฉินตกใจอย่างมาก ใบหน้าของเขาเริ่มมีรอยยิ้ม ขณะที่เขาคิดตะโกนอยู่ในใจ เจ้าเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ได้มาขอสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ข้าเป็นแค่เซียนปฐพี ข้าจะช่วยเจ้าได้อย่างไร ? มีคนมากมายมาที่นี่ ทำไมเจ้าไม่ถามพวกเขาสักคน ?มนุษย์ จากทุกคนที่นี่ ข้าเชื่อใจเจ้าเท่านั้น ที่เหลือไม่น่าเชื่อถือ เจ้าจะช่วยลูกข้าหรือไม่ ? เสือได้ถามกลับ
