ตูมิติ เจี้ยนเฉินมีความเข้าใจดีเกี่ยวกับเมืองทหารรับจ้าง ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินว่าเขาต้องเดินทางผ่านประตูมิติ เขาไม่พบว่ามันแปลกอีกต่อไปเพราะเขาคุ้นเคยกับมันแล้วหลังจากแสงไฟกระพริบ เจี้ยนเฉินเดินทางมาถึงอีกด้านหนึ่งของประตูมิติ มันเป็นสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้หอม ข้างหน้า 50 เมตร ผู้อาวุโสสวมเสื้อสีขาวสองคนกำลังนั่งเล่นหมากล้อมอยู่ที่นั่นเจี้ยนเฉินรู้จักผู้อาวุโสทั้งสองคน หนึ่งในนั้นคือผู้อาวุโสที่มอบป้ายให้ทุกคนในตอนแรกและเป็นผู้ตัดสินรอบชิงชนะเลิศ สมาชิกอีกคนคือผู้อาวุโสที่ทำความสะอาดคลังอาวุธเมื่อมองไปรอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็รู้ว่าเขากำลังยืนอยู่ในสวนดอกไม้ซึ่งมีผีเสื้อนับไม่ถ้วนบินวนไปมา สถานที่นี้ดูเหมือนราวกับว่าเป็นสวรรค์ที่หายากบนโลก นอกเหนือจากผู้อาวุโสทั้งสองคน ไม่มีคนอื่นอยู่รอบ ๆเจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าควรทำอะไรดังนั้นเขาจึงเดินช้า ๆ ไปหาผู้อาวุโส ในที่สุดเขาก็มาถึงใกล้กับผู้อาวุโสที่เล่นหมากล้อม เจี้ยนเฉินอดทนรอให้พวกเขาเล่นจนจบโดยไม่พูดอะไรสักคำผู้อาวุโสทั้งสองมีสีหน้าเงียบสงบขณะที่พวกเขาจดจ่ออยู่กับหมากล้อมอย่างเต็มที่ พวกเขาไม่สนใจเจี้ยนเฉินที่ยืนอยู่หลังจากรอเกือบ 1 ชั่วยาม สุดท้ายผู้อาวุโสทั้งสองก็เล่นจบตา“เสมออีกครั้งรึ ? ผู้อาวุโสฮุ่ย ดูเหมือนว่าหลังจากการเล่นหมากล้อมแล้ว การตัดสินใจก็ยังทำได้ไม่ง่ายนัก” ผู้อาวุโสที่อยู่ในคลังอาวุธหัวเราะขณะที่เขาเริ่มวางหมากกลับคืนในกล่องคนที
