บทที่129 ตัวเอกวันนี้คือ ท่านโหว—เมิ่งชินรุ่ย!
รุ่งเช้าวันถัดมา ณ ท้องพระโรงไท่เหอ
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ต่างยืนสงบนิ่งอย่างเป็นระเบียบ บรรยากาศหนักอึ้งบีบคั้นจนแทบหายใจหายคอไม่ออก
ขุนนางกลุ่มหนึ่งซึ่งนำโดยเสนาบดีหลี่ ต่างพากันถกแขนเสื้อเตรียมพร้อมกันมาแต่เนิ่นแล้ว ขอเพียงหยิบยกเรื่องการออกศึกขององค์หญิงใหญ่ขึ้นมากล่าว พวกเขาทั้งหมดก็พร้อมจะหาเหตุโจมตี และย่อมต้องโต้เถียงกันจนหน้าดำหน้าแดง อย่างไรก็จะมิยอมถอยให้แม้เพียงครึ่งก้าว
ทว่า คมหอกคมดาบแห่งวาจาของพวกเขายังมิทันได้ชักออกจากฝัก ก็กลับถูกคลื่นยักษ์ถาโถมอันเกิดจากีกาขององค์รัชทายาทซ่งเฉิงจี้ ซัดใส่เสียจนแตกพ่ายกระเจิง พากันระส่ำระสายมึนงงไปตามๆกัน!
เสียงของซ่งเฉิงจี้กังวานใส ยามเปล่งดังขึ้นในท้องพระโรงที่เงียบสงัด จึงยิ่งชัดเจนมากเป็นพิเศษ
“แม่นางตระกูลเมิ่งแม้เป็นสตรีในห้องหอ ทว่ากลับมีปณิธานสูงส่ง ความคิดเฉียบแหลม มีความเห็นลึกซึ้งในวิถีแห่งเศรษฐกิจการคลัง บัดนี้เป็นคราวที่แผ่นดินกำลังต้องการคนอย่างเร่งด่วน สมควรไม่ยึดติดกรอบเกณฑ์เดิมๆ ให้นางได้ถวายตนรับใช้บ้านเมือง แสดงความสามารถที่มีให้เต็มที่”
เหล่าขุนนางทั่วท้องพระโรงพลันแตกตื่นอื้ออึงขึ้นในชั่วพริบตา ประหนึ่งหม้อน้ำมันเดือดพล่านถูกสาดด้วยน้ำเย็นหนึ่งกระบวย!
เ