บทที่128 จงทูลให้ข้ารับตำแหน่งรองเจ้ากรมพระคลัง!
ภายในห้องทรงอักษรอันอบอุ่นของตำหนักองค์หญิงใหญ่ ถ่านไฟถูกสุมจนเป็นสีแดงจัด ขับไล่ความหนาวเหน็บแห่งเหมันต์ฤดูไปจนสิ้น ทว่ากลับมิอาจขับไล่บรรยากาศที่หนักอึ้งนี้ไปได้เลย
เมื่อเมิ่งซีโจวเร่งฝีเท้ามาถึง องค์รัชทายาทซ่งเฉิงจี้ก็ได้ประทับอยู่ที่นั่นดังคาด สีหน้าของเขายามนี้หาได้คลายความเคร่งเครียดลงเหมือนยามปกติ เวลานี้กลับดูหม่นคล้ายแบกของหนักอยู่หลายส่วน พลางยื่นรายนามฉบับหนึ่งส่งให้กับองค์หญิงใหญ่
“นี่เป็นรายชื่อผู้ร่วมลงนามถวายีกาในวันนี้ เพื่อคัดค้านมิให้เสด็จอาทรงยกทัพไปในวันพรุ่ง” ซ่งเฉิงจี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยดังเดิม “ช่างเคลื่อนไหวกันได้รวดเร็วนัก”
ข่าวสำคัญเรื่องประตูเมืองถูกตีแตก เพิ่งจะส่งมาถึงเมืองหลวงได้ไม่ถึงครึ่งวัน ทว่าีกาของขุนนางพวกนั้นก็ถูกถวายขึ้นไปถึงโต๊ะทรงงานของเสด็จพ่อแล้ว!
เหตุผลก็ยังคงเป็นถ้อยวาจาคร่ำครึแบบเดิมๆ บ้างก็อ้างว่าองค์หญิงใหญ่ยังทรงไม่หายจากอาการบาดเจ็บดี จึงไม่อาจแบกรับภาระใหญ่หลวงนี้ได้ บ้างก็พูดจาคลุมเครือพาดพิงไปถึงข่าวลือว่า จะเป็นการบั่นทอนขวัญกำลังใจของเหล่าทหาร! ผู้ที่เป็นหัวโจกก็คือท่านมหาเสนาบดีจาง ท่านเจ้ากรมหลี่ และบรรดาขุนนางเฒ่าหัวแข็งโบราณคร่ำครึอีกหลายคน ทั้งยังดึงเอาพวกหญ้าเอนลมท
