เต้าของเขาบนกิ่งไม้“พวกเขาจะต้องเป็นพวกมาใหม่ที่นี่และไม่รู้กฎ เอ้ ทำไมพวกเขาถึงไม่ฉลาดสักหน่อย พวกเขาไม่เห็นหรอกหรือว่ามีคนอยู่ที่นี่มากมาย แต่มีเพียงไม่กี่กระโจมเท่านั้น นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ทุกคนสามารถมีกระโจมเป็นของตัวเองได้” ชายอีกคนหนึ่งพูดขึ้นมาจากกิ่งไม้อีกด้านชายเสื้อคลุมสีขาวรีบเดินไปที่กลุ่มของเจี้ยนเฉินทันที ทันทีที่เขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่มีความตั้งใจที่จะเก็บกระโจม ใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเมื่อเขาตะโกนว่า “เจ้าไม่ได้ยินข้าพูดหรือ ? ข้าบอกให้เก็บกระโจมของเจ้าเดี๋ยวนี้ ! ” จากนั้นชายคนนั้นก็ทำลายกระโจมของฉินเจว๋และมุ่งหน้าไปทางกระโจมของเจี้ยนเฉิน เขาตั้งใจพยายามทำลายกระโจมของเจี้ยนเฉินด้วยการเตะแสงแห่งความโกรธเคืองปรากฏขึ้นในดวงตาของเจี้ยนเฉิน ในเวลาไม่นาน กระบี่วายุโปรยก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาในขณะที่มีแสงสีขาวสีเงินตามมา ในไม่ช้ากระบี่ก็เฉือนผ่านขาของชายคนนั้น“อ๊า ! ” ชายผู้ปล่อยร้องเสียงดังอย่างเจ็บปวด ขาที่เขาตั้งใจจะเตะกระโจมของเจี้ยนเฉินถูกตัดทันที ทำให้เลือดพุ่งกระฉูดจากหัวเข่าเจี้ยนเฉินดึงกระบี่กลับมาและเตะหน้าอกของชายคนนั้นอีกครั้ง ทำให้เขาบินไปในอากาศ 10 เมตรก่อนที่จะตกลงสู่พื้นและล้มลงอย่างรุนแรงเห็นได้ชัดว่าชายคนนั้นอ่อนแอเพราะเขาเริ่มกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่องอย่างทุกข์ทรมานคนที่ดูอยู่ด้วยความสนใจทุกคนจ้องมองที่ชายหนุ่มวัย 20 ปีด้วยความไม่เ
