นล่างเริ่มแห้งอย่างรวดเร็ว” ไปตายซะ ! ” เทียนโจวร้องโหยหวนขณะที่กระบี่ของเขาเปลี่ยนเป็นแสงเปลวเพลิงที่แผดเผาลงมาที่เจี้ยนเฉิน เขารู้ว่าตราบใดที่หญิงสาวที่ควงธนูพิลึกยังอยู่ที่นั่น เขาคงไม่มีโอกาสหนี ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน เขาอาจต้องตาย แต่เขาก็หวังว่าจะลากเจี้ยนเฉินไปตายพร้อมกับตัวเอง แม้ว่าเขาจะไม่สามารถฆ่าเจี้ยนเฉินได้ แต่อย่างน้อยเขาก็จะสร้างความเสียหายให้มากที่สุด ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนจนกว่าการแข่งขันจะสิ้นสุดลง นั่นหมายความว่านี่จะเป็นช่วงที่ต่อสู้ดุเดือดที่สุดของการแข่งขัน หากเขาสามารถทำร้ายเจี้ยนเฉินในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ เซียนปฐพีอย่างเจี้ยนเฉินคงไม่สามารถออกจากสถานที่แห่งนี้ได้โดยไม่เกิดอันตรายได้ด้วยการโจมตีด้วยกระบี่ครั้งเดียว แรงกดดันที่ท่วมท้นกดลงบนร่างกายของเจี้ยนเฉิน ด้วยความรู้สึกนี้ เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าเขาติดอยู่ในบึงโคลน เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้คล่องตัวไม่ต้องสงสัยเลยว่ากระบี่ของเทียนโจวใช้ทักษะการต่อสู้เจี้ยนเฉินเย้ยหยัน เขาเคยเห็นทักษะการต่อสู้มากมายและเคยได้สัมผัสกับทักษะการต่อสู้แบบพายุมาก่อน ดังนั้นทักษะการต่อสู้เช่นนี้จึงไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจมากสำหรับเขาเฉพาะในกรณีที่ไม่มีทางเลือกอื่นเจี้ยนเฉินจะพยายามเผชิญหน้ากับทักษะการต่อสู้ แต่เขารู้ว่าโดยทั่วไปเขาไม่มีพลังเพียงพอที่จะต่อสู้ เจี้ยนเฉินเคลื่อนไปข้างหน้า เขาหลบกระบี่อย่างหวุดหวิดและพุ่งกระบี่
