ได้สังเกตเห็นเจี้ยนเฉิน เมื่อเขาเห็นหน้าตาที่หล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน ใบหน้าของเขาก็สูญเสียความมั่นใจทันที เขารู้สึกหวาดกลัวและหมดความปรารถนาที่จะต่อสู้“หืมม วันนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไป ” เซียนปฐพีถ่มน้ำลายอย่างไม่เต็มใจก่อนที่จะบินไปในอากาศเพื่อวิ่งหนีเมื่อชายคนนั้นหนีไป ชายคนที่บาดเจ็บสาหัสผู้หนึ่งซึ่งสูญเสียพลังเซียนส่วนใหญ่ไปก็หมดสติไปในทันทีชายอีกคนไม่มีพลังงานเหลือและล้มลงบนพื้นด้วยสีหน้าเหี่ยวแห้ง“ฉินเซียว ฉินเซียว ! เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง ? ตื่นขึ้นมา ! ” เจี้ยนเฉินมาถึงตัวฉินเซียวอย่างรวดเร็วในขณะที่เรียกชื่อของเขาซ้ำ ๆ อย่างบ้าคลั่งบาดแผลของฉินเซียวค่อนข้างรุนแรงและร่างกายของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเลือด แม้แต่หญ้าที่อยู่ข้างใต้เขาก็เปียกโชกไปด้วยเลือดของเขา เจี้ยนเฉินสังเกตเห็นบาดแผลลึกที่น่ากลัว 2 บาดแผล ที่เอวของฉินเซียวเกือบถูกหั่นเป็น 2 ส่วนโดยมีเพียงประมาณครึ่งหนึ่งของร่างกายที่เขายังเชื่อมต่ออยู่ อีกแผลอยู่บนหน้าอกของเขาซึ่งดาบแทงทะลุผ่าน ทำให้อวัยวะภายในของเขาเสียหายอย่างรุนแรง ตอนนี้ฉินเซียวผ่านประตูนรกมาถึงครึ่งทางแล้ว“เร็วเข้า ใช้ธนูยิงเขา ! อย่าปล่อยให้เขาหนีไป ! ” เจี้ยนเฉินคำรามขณะที่เขาชี้บอกให้หญิงสาวในชุดเหลืองจัดการกับร่างที่กำลังจะหายไปอย่างรวดเร็วของเซียนปฐพีธาตุลมหญิงสาวจ้องมอง นางกำลังดึงธนูขึ้นมาเพื่อฆ่าชายคนนั้น แต่เมื่อนางได้ยินเสียงของเจียนเฉิน นางก็ขมวดคิ้วและ
