กดดันที่ท่วมท้นจากผนึกภูเขาเกือบจะทำให้เจี้ยนเฉินหายใจไม่ออก หลังจากถูกผนึกภูเขาทุบ 1 ครั้ง เจี้ยนเฉินก็เข้าใจทันทีว่าผนึกภูเขาประหลาดนี้แข็งแกร่งแค่ไหน หากเขาถูกทุบอีกครั้งมันจะจบชีวิตของเขา แม้ว่าเขาจะไม่ตายทันที เขาก็คงเหลือลมหายใจเพียงไม่กี่อึดใจ“ให้ตายสิ มันเป็นวัตถุชนิดใด ทำไมมันถึงแข็งแกร่งมาก ? และทำไมข้าไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย” เจี้ยนเฉินสาปแช่งเมื่อเขามองดูผนึกภูเขาขนาดใหญ่ที่พุ่งมาหาเขา แม้ตอนที่เขาอยู่ในหอหนังสือของสำนักคากัต เขาไม่เคยเห็นข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยผนึกสมบัติภูเขาบินด้วยความเร็วสูง และด้วยอาการบาดเจ็บของเจี้ยนเฉิน เขาจึงไม่สามารถวิ่งได้เร็วเหมือนเมื่อก่อน นี่หมายความว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะผนึกภูเขาได้ ตอนนี้เมื่อเขาเหลือบมองกลับไป ผนึกภูเขาก็เข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็ว“วูช วูช วูช ! “ทันใดนั้นก็มีเสียงของไฟจำนวนมากในขณะที่ลูกศรสีทองจำนวนหนึ่งบินผ่านอากาศและพุ่งไปโจมตีผนึกภูเขาปัง !หลังจากเสียงดังปัง ผนึกภูเขาเริ่มสั่นคลอนก่อนที่จะพุ่งไปหาเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วที่ลดลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าผนึกภูเขากำลังจะจบชีวิตของเจี้ยนเฉิน หญิงสาวสวมชุดเหลืองจึงหยุดวิ่งทันทีและดึงคันธนูยาวออกมาเพื่อยิงผนึกภูเขาอย่างรวดเร็ว ลูกศรแต่ละดอกได้ช่วยซื้อเวลาให้เจี้ยนเฉินวิ่งหนีจากชิเซียงกรานได้อีกครู่หนึ่ง” เจ้ามันหญิงน่ารังเกียจ ! รอจนกว่าข้าจับตัวเจ้าได้ ข้าจะทรมานเจ้
