าจนตายแน่นอน ! ” ชิเซียงกรานจ้องมองหญิงสาวด้วยท่าทางที่โกรธแค้นขณะที่เขาคำรามและขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความฉุนเฉียว“เจ้าทึ่ม รีบมาตรงนี้ ! ” หญิงสาวไม่สนใจชิเซียงกรานและร้องบอกให้เจี้ยนเฉินตามนางไปหลังจากได้ยินหญิงสาวผู้นั้น เจี้ยนเฉินจึงไม่ลังเลอีกต่อไป เขาพุ่งไปหานางทันทีในขณะที่ผนึกภูเขาตามมาติด ๆนางยังคงดึงสายธนูต่อไปและลูกศรหลายดอกก็ยังคงบินไปที่ผนึกภูเขา ทำให้เกิดการระเบิดหลายครั้งจนสั่นสะเทือนด้วยความช่วยเหลือของหญิงสาว ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็หนีออกห่างจากผนึกภูเขาได้และไปถึงที่ที่หญิงสาวผู้นั้นอยู่“เร็วเข้า ! ผนึกสมบัติภูเขานั้นแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ! หากมันทุบเซียนสวรรค์ พวกเขาก็ต้องได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก! ดีที่พลังของชิเซียงกรานนั้นไม่สูงมาก มิฉะนั้นเขาจะสามารถใช้ผนึกภูเขาได้อย่างเต็มศักยภาพ ! ” ผู้หญิงคนนั้นร้องตะโกนขณะที่นางยังคงยิงลูกศรใส่ผนึกภูเขาในขณะที่นางถอยหลังความได้เปรียบของผนึกสมบัติภูเขานั้นน้อยลงเมื่อลูกศรแต่ละดอกที่นางยิงไปยังคงระเบิดอยู่ ในเวลาเดียวกันนางและเจี้ยนเฉินก็ยังคงวิ่งหนี หลังจากห่างออกมาพอสมควร หญิงสาวเล็งธนูไปที่ชิเซียงกราน แม้ว่าลูกศรของนางจะไม่สามารถทำร้ายเขาได้ แต่ลูกศรที่ระเบิดได้ก็ยังป้องกันเขาจากการเคลื่อนไปข้างหน้า“ผนึกสมบัติภูเขาอยู่ห่างจากเขาได้ไม่เกิน 50 เมตร ไม่เช่นนั้นมันจะควบคุมไม่ได้” หญิงสาวอธิบายให้เจี้ยนเฉินฟังราวกับว่านางค
