นเต้นและละโมบ พวกเขายิ้มออกมาอย่างมีความสุข
ทันใดนั้นเอง ชายวัยกลางคนก็ตะโกนไปที่เจี้ยนเฉิน “เจ้าหนู เจ้าเป็นใครกัน แล้วเจ้าวิ่งออกมาจากหมอกพิษแล้วมาที่นี่ได้อย่างไรกัน?”
เจี้ยนเฉินมองไปที่คนกลุ่มนี้อีกครั้ง พวกเขาส่วนใหญ่ดูมีอายุราว 30-40 ปี ในขณะที่ความแข็งแกร่งของพวกเขาอยู่ในระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษถึงเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษขั้นสูง
“คำถามที่เจ้าถามมันแปลก ๆ นะ ถ้าข้าสามารถเข้าไปในที่นั่นได้ ข้าก็ต้องออกมาจากที่นั่นได้ซิ” เจี้ยนเฉินพูดออกไปอย่างไร้กังวลพร้อมทั้งยิ้มอย่างสุภาพไปที่คนกลุ่มนั้น
พวกเขาไม่เข้าใจถึงสายตาของเจี้ยนเฉินที่จ้องมาที่พวกเขา ชายคนหนึ่งจึงถามต่อ “ทำไมเจ้าถึงไม่กลัวพิษ เจ้าใช้อะไรเพื่อต้านมันกัน?”
เจี้ยนเฉินหัวเราะ “มันไม่สะดวกเท่าไรที่จะบอกพวกเจ้า”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายวัยกลางคนก็มองหน้ากันกับสหายของเขา จากนั้นเขาก็โบกมือ และคนทั้งกลุ่มก็เข้าไปล้อมเจี้ยนเฉิน
“เจ้าหนู ข้าไม่คิดจะทำร้ายเจ้า ส่งแหวนมิติมา แล้วบอกมาว่าเจ้าสามารถต้านทานพิษได้อย่างไร แล้วพวกเราจะปล่อยเจ้าไป” ชายคนนั้นสั่ง
“ใช่แล้ว พวกเราไม่ใช่คนที่ฆ่าฟันโดยไม่จำเป็น เมื่อเห็นว่าเจ้ายังหนุ่มขนาดนี้ เจ้ายังมีชีวิตอยู่อีกมากที่รอเจ้าอยู่ แค่ส่งแหวนมิติมาอย่างว่าง่าย แล้วบอกพวกเราว่าเจ้าทนพิษได้อย่างไร” ชายร่างผอมพูด
“เจ้าหนู ดูจากผิวของเจ้าที่ช่างบอบบาง เจ้าคงไม่คุ้นเคยกับความเจ็บปวดเท่าไรนัก เป็นเด
