มารถเจอกับสมบัติอย่างนั้นได้ มันก็เป็นวาสนาของเจ้าจริง ๆ จำเอาไว้ว่าเจ้าอาจจะเผชิญกับหายนะที่มีแต่คนอิจฉา ข้าได้ยินว่าในตอนนี้อยู่ในศาลาสมบัติก็มีคนมากมายที่ต้องการสมบัติของเจ้า ดังนั้นเจ้าต้องระวังคนอื่นที่พยายามจะขโมยมันไปจากเจ้าข้าขอบคุณสำหรับความหวังดีของท่านผู้นำ เจี้ยนเฉินตอบอย่างนอบน้อมด้วยเหตุนี้ผู้นำและคนของเขาจึงจากไปโดยไม่พูดถึงหินหลากสีอีกน้องเจี้ยนเฉิน หินที่ล้ำค่าเช่นนี้เจ้าต้องดูแลมันให้ดี ๆ ตอนนี้อาจจะไม่มีใครกล้ามาขโมยของเจ้าในเมืองหว่าลู่เหริน ทันทีที่เจ้าออกจากเมืองมันจะแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ข้าไม่อาจบอกได้ว่าเจ้าจะปลอดภัยจากใครก็ตามที่หมายปองสมบัติของเจ้า ฉินเซียวพูดอย่างขึงขังหลังจากนั้นฉินเซียวก็ออกจากห้องไป หมิงตงเข้ามาตรวจสอบรอบ ๆ ก่อนและหลังจากตรวจสอบเสร็จแล้วเขาก็กลับเข้าไปในห้องของเขาเพื่อบ่มเพาะต่อไปหลังจากนั้นก็มีคนบางคนที่มาจากตระกูลเทียนฉินมาซ่อมประตู เจี้ยนเฉินปิดประตูได้อีกครั้งก่อนที่จะเริ่มบ่มเพาะอย่างจริงจัง ก่อนที่จะถึงเวลาชุมนุมทหารรับจ้างเขาต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาให้มากที่สุดพริบตา กลางวันก็เปลี่ยนเป็นกลางคืน กลางดึกเจี้ยนเฉินยังคงดูดซับพลังจากแกนอสูรเข้ามาในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องแคร่ก ! มีเสียงดังออกมาจากประตูของเจี้ยนเฉิน หลังจากที่ได้ยินแล้วก็มีเงาร่างเดินเข้ามาเจี้ยนเฉินเงยหน้ามองอย่างช้า ๆ ไปยังร่างเงาอันนั้น ท่านมาหาข้ากลาง
