ี่น่ารำคาญออกมาว่า น้องชาย จ้าไม่ต้องกังวล ไม่ว่าจะเป็นสมบัติล้ำค่าขนาดไหน ข้าผู้เฒ่าหวู่ก็ไม่คิดจะเอามันไป ข้าแค่อยากจะรู้ว่ามันเป็นสมบัติอะไร
ท่านผู้เฒ่า ข้าเสียใจจริง ๆ แต่ข้าไม่อาจเอาหินหลากสีออกมาได้ เจี้ยนเฉินยิ้มเฝื่อน ๆ บนใบหน้าของเขา คนกลุ่มนี้เข้ามาในช่วงจังหวะไม่ดีเลย พวกเขาเพิ่งเข้ามาหินหลากสีก็เข้าไปในตันเถียนของเขาและทำให้เขาไม่อาจอธิบายอะไรได้ ท้ายที่สุดหากสถานการณ์เป็นแบบนี้ ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อได้ฮึ่มม เจ้าไม่อาจเอาออกมาได้ ? เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจ้าคิดว่าตาเฒ่าแบบเราจะเอาสมบัติของเจ้าไป ?ผู้อาวุโสหวู่นั้นทรงอำนาจมากในตระกูลเทียนฉิน เขาจะอยากได้สมบัติของเจ้าได้อย่างไร ?สมบัติของเจ้ามีค่าไม่กี่เหรียญ ผู้อาวุโสเหล่านี้จะอยากได้ของเจ้าไปทำอะไร ?ผู้อาวุโสไม่ได้พูดอะไรออกมาขณะที่คนที่อยู่ด้านหลังเริ่มตำหนิเจี้ยนเฉินใบหน้าของเจี้ยนเฉินหมองลงก่อนที่จะยกมือขึ้น ผู้อาวุโส ข้าไม่ได้อยากจะซ่อนสมบัติจากท่าน แต่มันมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่คาดคิด ทำให้ข้าไม่อาจนำออกมาได้ เจี้ยนเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ และพยายามที่จะอ่อนน้อมที่สุด หากอีกฝ่ายยังพยายามกดดันเขา เขาก็จะไม่ไว้หน้าอีกต่อไปไม่ต้องพูดไร้สาระ เจ้าแค่รีบเอามันออกมาให้ผู้อาวุโวหวู่ดู ด้วยสถานะของเขา ตระกูลต้องการอะไร เขาก็ต้องได้สิ่งนั้น ? เด็กหนุ่มพูดโดยไม่ไว้หน้าเจี้ยนเฉินออกไปให้พ้นทาง ! ในเวลานั้นมีเส
