นแปลงอย่างไม่คาดคิด ทำให้ข้าไม่อาจนำออกมาได้ เจี้ยนเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ และพยายามที่จะอ่อนน้อมที่สุด หากอีกฝ่ายยังพยายามกดดันเขา เขาก็จะไม่ไว้หน้าอีกต่อไปไม่ต้องพูดไร้สาระ เจ้าแค่รีบเอามันออกมาให้ผู้อาวุโวหวู่ดู ด้วยสถานะของเขา ตระกูลต้องการอะไร เขาก็ต้องได้สิ่งนั้น ? เด็กหนุ่มพูดโดยไม่ไว้หน้าเจี้ยนเฉินออกไปให้พ้นทาง ! ในเวลานั้นมีเสียงคำรามออกมาจากด้านหลังทุกคน ทำให้เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ท่าทางแข็งแรงวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามาในห้อง เมื่อพวกเขาเห็นคนทั้งหมดก็รีบหลีกทางและป้องหมัดพร้อมกับพูดว่า นายน้อย !คนที่รีบวิ่งเข้ามาคือฉินเซียวหลานเซียว เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? เมื่อเห็นเด็กหนุ่มคนนั้น ผู้อาวุโสหวู่ก็มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาขณะที่เขาถามด้วยน้ำเสียงอย่างอ่อนโยนฉินเซียวมีอิทธิพลในตระกูลอย่างมากและแม้กระทั่งผู้อาวุโสหวู่ที่มีอำนาจมาก เขาก็ยังห่างชั้นเมื่อเทียบกับฉินเซียวฉินเซียวเหลือบไปมองผู้อาวุโสหวู่และพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง ผู้อาวุโสหวู่ ข้าควรจะถามคำถามนั้นกับท่าน นี่คือห้องของน้องร่วมสาบานข้า เจี้ยนเฉิน พวกท่านมาทำอะไรที่นี่กันมากมาย ? จากนั้นเขาก็มองไปยังกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังผู้อาวุโสหวู่และออกคำสั่งอย่างโกรธเกรี้ยวว่า ทุกคนที่อยู่ที่นี่ออกไปให้หมด !คนที่อยู่เบื้องหลังผู้อาวุโสหวู่มองหน้ากันและกันโดยไม่แน่ใจว่าจะทำเช่นไรดี ผู้อาวุโสหวู่ได้แต่จ้องมองอย่างเย็นชาไปยังคนที่ยื
