นอยู่ด้านหลังเหล่านั้นเมื่อเห็นเช่นนี้ ฉินเซียวก็ยิ่งหน้าตาถมึงทึงและราวกับว่าจะออกคำสั่งอีกครั้ง ทันใดนั้นก็มีเสียงที่ดังกังวานมาจากด้านนอกตัวห้องข้าต้องการให้ทุกคนออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ !หลังจากที่ได้ยินเสียงดังกังวานขึ้นมา หัวใจของทุกคนก็กระโจนขึ้นมาถึงลำคอ แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นว่าคนเหล่านี้เป็นใคร แต่ทุกคนต่างก็คุ้นเคยกับเสียงนี้ มันเป็นเสียงของผู้นำตระกูลฉินพวกเราคารวะผู้นำ !พวกเราน้อมพบผู้นำ!กลุ่มคนที่อยู่ด้านนอกเริ่มพูดกับผู้นำอย่างเคารพก่อนที่จะเดินออกจากห้องอย่างเชื่อฟัง ด้วยคำพูดของผู้นำ ไม่มีใครสักคนที่จะกล้าอยู่ในห้องผู้นำได้สวมเสื้อคลุมสีขาวและมีชายกลางคนไม่กี่คนที่อยู่ด้านหลังของเขา ที่ตอนนี้ได้เข้ามาให้ห้องด้วยข้าคารวะผู้นำ ! ผู้อาวุโส่หวู่กล่าวด้วยความเคารพท่านพ่อ ในที่สุดท่านก็มา ! ผู้อาวุโสหวู่และกลุ่มคนเหล่านั้นดื้อดึงมาก พวกเขาบุกเข้ามาในห้องของน้องเจี้ยนเฉินโดยไม่แจ้งจุดประสงค์ ! ถ้าข่าวนี้ถูกแพร่งพรายออกไปข้างนอก ตระกูลเทียนฉินของเราจะมีหน้าไปเจอผู้คนได้อย่างไร ? ฉินเซียวพูดอย่างไม่พอใจผู้นำมองไปที่อาวุโสหวู่และพูดอย่างใจเย็น ผู้อาวุโสหวู่ ตอนนี้น้องเจี้ยนเฉินเป็นแขกของตระกูลเทียนฉินของเรา การที่เจ้าบุกเขามาถึงห้องของเขามันไม่ใช่เรื่องที่จะยอมรับได้ ถ้าเรื่องนี้ถูกพูดออกไปยังภายนอกเทียนฉินของเรา ตระกูลของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ? เร็วเข้า รีบขอโทษน้องเจี้ยนเฉ
