ินซะ !ใบหน้าของอาวุโสหวู่เริ่มกระตุกขณะที่มองไปที่ผู้นำอย่างไม่อยากจะเชื่อ ! เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ในฐานะที่เขาเป็นถึงผู้อาวุโสที่ทรงเกียรติ ทำไมเขาต้องมาขอโทษเจ้าเด็กนั่นด้วย ?มีความขัดแย้งในใจของเขา แม้ว่าเขาจะไม่กล้าไม่เชื่อฟังคำสั่งของผู้นำ แต่เขาก็ยังสามารถขอโทษกับเจี้ยนเฉินได้อย่างเต็มใจน้องชาย ข้าได้ยินมาจากผู้คุ้มกันของข้าว่าเกิดแสงจำนวนหนึ่งส่องออกมาจากห้อง ข้าขอดูได้หรือไม่ว่ามันคืออะไร ผู้นำส่งรอยยิ้มน้อย ๆ ให้กับเจี้ยนเฉิน น้ำเสียงของเขาค่อนข้างใจดีและไม่ได้หยิ่งเหมือนกับผู้อาวุโสของตระกูลใบหน้าที่มีรอยยิ้มของเจี้ยนเฉินแข็งค้าง มันช่างเป็นหินที่นำพาหายนะมาอย่างแท้จริง ! ตอนที่เขาซื้อมันมาจากศาลาสมบัติเขาก็เจอปัญหาแล้ว โชคดีที่ฉินเซียวมาทันเวลา ไม่อย่างนั้นสถานการณ์จะเลวร้ายมากขึ้น ตอนนี้แม้ว่าเขาจะโชคดีแต่ผู้นำก็ยังขอดูผู้นำฉิน เมื่อเร็ว ๆ นี้ข้าได้รับมันมาจากศาลาสมบัติและซื้อหินหลากสีเข้ามา แสงที่ยามได้เห็นคือสิ่งที่มาจากหินก้อนนั้น เจี้ยนเฉินอธิบายโอ้? มีหินอย่างนั้นด้วยหรือ ? ผู้นำพูดด้วยความตกใจก่อนที่จะมองไปที่เจี้ยนเฉิน น้องชาย ข้าไม่รู้ว่าหินแบบใดกันที่จะส่องแสงออกมาอย่างลึกลับเช่นนี้ เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าจะได้เห็นว่ามันเป็นหินอะไร ? เขาพูดอย่างตื่นเต้นผู้นำฉิน หินก้อนนั้นได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของข้าไปแล้ว เพราะอย่างนั้นข้าจึงไม่อาจเอามันออกมาได้ เจี้ยนเฉินพูดอย่
