ี้ยนเฉินมองไม่เห็นมือของตัวเองที่อยู่ตรงหน้าเขา ดังนั้นจึงไม่มีใครเห็นร่างของเขาเขาใช้จิตวิญญาณของเขาในการบอกว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในกระโจม เขาสัมผัสได้ถึงชายสามคนที่กำลังหลับอยู่ด้านใน เขาไม่ลังเลและใช้กระบี่ของเขาแทงออกไปที่คนทั้งสามทันทีก่อนที่จะออกไปเจี้ยนเฉินมั่นใจในเพลงกระบี่ของเขามาก ในการโจมตีทั้งสามนั้น เขาแทงไปที่คอของคนทั้งสามและฆ่าพวกเขาไปอย่างไร้เสียงภายใต้ฝนที่กระหน่ำลงมา เจี้ยนเฉินก็ออกจากกระโจมนี้ไปยังอีกกระโจมหนึ่งในขณะที่ฝนหล่นมาที่เขา ในตอนนี้เขาเปียกโชกไปด้วยน้ำทำให้เขาดูสกปรกไปหมดในตอนแรก เจี้ยนเฉินวางแผนที่จะสู้กับตระกูลเซียในที่โล่ง แต่หลังจากที่ฝนห่าใหญ่ตกลงมา เขาก็ตัสินใจที่จะเปลี่ยนแผน ถ้าเขาสามารถลอบสังหารคนของตระกูลเซียได้ก่อนที่จะเกิดการต่อสู้ แบบนั้นความแข็งแกร่งทางกำลังทหารของตระกูลเซียจะต้องลดลง ถ้าเขาสามารถสังหารเซียนปฐพีในเผ่าได้ แบบนั้นก็จะลดอันตรายให้กับเขาได้มากอย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถสังหารเซียนปฐพีได้หรือเปล่า ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะจัดการกับคนที่ระดับต่ำกว่านั้นก่อนเพื่อลดกำลังการต่อสู้ของตระกูลเซียแม้ว่าการลอบสังหารจะไม่ใช่สิ่งที่เจี้ยนเฉินเชี่ยวชาญ แต่การที่มีฝนตกหนักซึ่งช่วยเขาปิดร่องรอยการเคลื่อนไหว จึงไม่มีใครตรวจพบเขาได้ ในเวลาอันสั้น เจี้ยนเฉินก็ฆ่าคนไปกว่าร้อยแล้ว ซึ่งเท่ากับประมาณสามในสิบส่วนของจำนวนทั้งหมดของตระ
