กูลเซียหลังจากสักพักถัดมา คนที่เจี้ยนเฉินฆ่าไปทั้งหมดก็เป็นจำนวนกว่าสองร้อยคนแล้ว ในตอนนี้ กระโจมเกือบร้อยถูกย้อมไปด้วยเลือดด้านใน เลือดในบางกระโจมไหลออกมาด้านนอก แต่ฝนก็ชะล้างมันออกไปอย่างช้า ๆ ในขณะที่กลิ่นคาวเลือดยังคงคละคลุ้งอยู่ในบริเวณที่จุดกึ่งกลางของที่ตั้งค่ายพักแรมในกระโจมใหญ่ หัวหน้าตระกูลของตระกูลเซียกำลังหลับตานั่งขัดสมาธิฝึกฝนอยู่ ร่างของเขาทั้งหมดดูเหมือนรูปปั้นจากนั้น จมูกของหัวหน้าตระกูลก็บิดเบี้ยวก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นมาแล้วจ้องอย่างอันตรายไปด้านนอกเขาพยายามตั้งใจฟัง ตาของเขาหรี่เล็กลง “แปลกจริง ทำไมถึงได้มีกลิ่นเลือดจาง ๆ นะ?” เขาพยายามตั้งใจฟังมากขึ้นเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงบางอย่างทันทีและเขาก็คำรามออกมา “ปลุกทุกคนให้ตื่น มีบางคนอยู่ที่นี่ ! ” หลังจากนั้น หัวหน้าตระกูลก็พุ่งออกมาจากกระโจมทันทีภายในบริเวณตั้งค่ายพักแรม ในตอนนี้ทุกคนก็เริ่มตื่นขึ้นแม้ว่าจะมีฝนที่กระหน่ำลงมาก่อนที่พวกเขาจะออกมาจากกระโจมในตอนนี้เมื่อตำแหน่งของเขาถูกเปิดเผยแล้ว เจี้ยนเฉินก็ไม่ซ่อนตัวเองอีกต่อไปและเริ่มบินไปฆ่าคนที่อยู่ใกล้ที่สุดเพื่อที่เขาจะสามารถฆ่าคนให้ได้มากที่สุดในเวลาอันสั้นเจี้ยนเฉินเริ่มใช้กำลังทั้งหมดของเขา กระบี่วายุโปรยของเขาบินไปอย่างเร็วและพุ่งทะลุคอของคนที่อยู่ใกล้เขาที่สุดทันทีเมื่อรู้ว่าเจี้ยนเฉินอยู่ที่ไหนและกำลังจะทำอะไร หัวหน้าตระกูลก็คำรามออกมาดังก่อนที
