ี่เขาจะข้ามเข้าไปในลาน ยามรักษาการณ์คนที่สองก็ขวางทางไว้และพูดออกมาอย่างไม่สนใจ “ท่าน พวกเราได้ไปแจ้งท่านหัวหน้าแล้ว ได้โปรดรอสักครู่”หลังจากที่ได้ยินแบบนี้ หน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปทันที เขาจ้องไปที่ยามที่ขวางเขาอยู่และคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “เจ้าเป็นใครกันถึงได้มาขวางทางข้า หลีกทางไป ! “ความก้าวร้าวของหนุ่มคนนี้ทำให้ใบหน้าของยามรักษาการณ์เปลี่ยนไป เมื่อมองไปที่รถม้าด้านหลัง ยามก็ไม่รู้ว่าตระกูลเซียเป็นใครและมาจากไหน แต่จากป้ายที่อยู่บนรถม้าแล้ว ยามรักษาการณ์ก็รู้ดีว่ากลุ่มคนพวกนี้ไม่ใช่ที่เขาสามารถไปหาเรื่องได้“ท่านผู้มีเกียรติ ตระกูลไค่ของพวกเรามีกฎอยู่ ถ้าผู้เฒ่าไม่อนุมัติ ข้าก็ไม่สามารถให้ท่านเข้าไปได้ ได้โปรดอย่าทำให้ข้าน้อยต้องลำบากใจเลย”ชายหนุ่มพ่นลมออกมาทางจมูก “เจ้าสุนัขเฝ้าบ้านกล้ามาขวางทางข้า รนหาที่ตายแล้ว” ชายหนุ่มยกแขนขึ้นทันทีด้วยความเย้ยหยันเพื่อที่จะตบไปที่หน้าของยามรักษาการณ์ยามรักษาการณ์เตรียมตัวอยู่นานแล้วและป้องกันการตบไว้ด้วยแขนของเขา“ช่างโอหังนัก ! ที่กล้าต่อต้านตระกูลเซีย เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วงั้นหรือ ! ” ชายหนุ่มอีกคนคำรามออกมาในขณะที่เขาถีบไปที่ท้องของยามรักษาการณ์ยามรักษาการณ์เจ็บปวดในขณะที่ใบหน้าของเขาซีดจากลูกเตะ ชายหนุ่มทั้งสองไม่คิดจะหยุดแค่นั้น พวกเขาพุ่งออกไปและเตะเข้าไปที่หัวของยามรักษาการณ์อีกครั้ง“ปัง ! “ยามลอยผ่านประตูและกลิ้งไปกับพื้
