จี้ยนเฉินในขณะนั้นแสงสีแดงอีกสองเส้นที่พุ่งวาบเข้าหามนุษย์วานรเกล็ดเขียวก็คือคาตาต้าและคาตาเฟย พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรกับราชาพยัคฆ์ขนทองและจระเข้หลังดาบที่ตาย ทั้งสองสามารถทำตามที่วางแผนไว้ในตอนแรกสังหารสัตว์อสูรระดับ 5“น้องเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เราถ่วงเวลามนุษย์วานรเกล็ดเขียว หาโอกาสในการฆ่าสัตว์อสูร ! ” คาตาต้าร้องออกมาจากตำแหน่งของเขา แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะทุกข์ทรมานจากบาดแผลที่สาหัส แต่ทั้งคู่ก็สามารถรับมือมันได้เพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ได้หากพวกเขาทำงานร่วมกัน ยิ่งกว่านั้นมนุษย์วานรเกล็ดเขียวมีบาดแผลฉกรรจ์ที่คอของมัน แม้มันจะไม่ตายทันที ความแข็งแกร่งของมันก็น้อยกว่าเมื่อก่อนคาตาเฟยและคาตาต้ายังคงต่อสู้กับมนุษย์วานรเกล็ดเขียวและปลิวออกมาเป็นระยะ ๆ อย่างน้อย 3 ครั้ง พวกเขาสองคนกำลังทุกข์ทรมานจากบาดแผลร้ายแรง แต่ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็พบโอกาสและด้วยการก้าวกระโดดครั้งสุดท้ายสู่มนุษย์วานรเกล็ดเขียวซึ่งเขาได้กระแทกกระบี่เข้าที่ศีรษะด้วยปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งร่างกายขนาดมหึมาของมนุษย์วานรเกล็ดเขียวเริ่มสั่นไหวอย่างช้า ๆ ด้วยการซวนเซเพียงเล็กน้อยในที่สุดมันก็กระแทกเข้ากับพื้นสำหรับเจี้ยนเฉินที่ไม่มีพลังเหลืออยู่ในร่างกาย เขาก็ล้มลงไปที่พื้นจนหมดสติเช่นกัน
พลังเซียนธาตุไปพุ่งกระโจนออกมาจากร่างของคาตาเฟยในขณะที่มันก่อตัวเป็นโล่เล็ก ๆ รอบตัวเขาทำให้ดูเหมือนว่าเทพเจ้าแห่งไฟเพิ่งลงมา
มนุษย์วา
