วเขากำลังถูกหยาม
เจี้ยนเฉินยังคงกวาดสายตาของเขาต่อไปเพื่อดูสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เขาที่ถูกปราณกระบี่ของเขาทำลาย เขาแอบตกตะลึงอยู่ในใจ จิตวิญญาณกระบี่ม่วง-ฟ้านั้นแข็งแกร่งอย่างมาก เพียงแค่ปราณกระบี่ของมันที่เขาปล่อยออกมาจากร่างกายเพียงนิดหน่อยก็ทำให้เขาสั่นสะท้านได้แล้ว พลังของปราณกระบี่นั้นทรงพลังมาก เพียงแค่ปราณกระบี่ของมันเพียงหน่อยเดียว มันก็ยังสามารถส่งผลกระทบต่อเซียนปฐพีได้อย่างไม่น่าเชื่อหากพลังเพียงเล็กน้อยของจิตวิญญาณกระบี่ม่วง-ฟ้ายังรุนแรงขนาดนี้ ถ้าหากว่าปล่อยมันออกไปมากกว่านี้ได้ เจี้ยนเฉินก็ไม่อาจจินตนาการได้ว่ามันจะมีพลังมากมายแค่ไหนหากใช้พลังเหล่านั้นทั้งหมดในทีเดียวนี่…นี่คือเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ? จะ-จะ…น่ากลัวไปแล้ว… หยุนหลีสถบออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเซียว หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ทูตอีกสองคนที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็เหมือนกันด้วยเสื้อผ้าของเขาที่ขาดวิ่นไปทั่วทั้งร่างของเขาและยังมีบาดแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดซึมไปทั่ว ถ้าไม่ใช่ว่าเขามีเลือดออกมาก็คงไม่มีใครเชื่อว่าเขาได้รับบาดเจ็บผู้คนในสายตาของเจี้ยนเฉินนั้นต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อพลังของเขาอย่างสมบูรณ์ เมื่อเขามองไปที่ทั้งสามคน เขาก็อดไม่ได้ที่จะยินดีไปกับความเจ็บปวดของพวกเขา สุดท้ายเขาก็พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มว่า ท่านหยุนหลี ทูตอาวุโส พวกท่านสบายดีหรือไม่ ? หลังจากพูดแล้วเจี้ยนเฉินก็เดินเข้าไปหาพวกเขาอีกก้าวน้องเจี้ย
