ยข้าด้วย ! ” เทียนซ่งหลีเรียกร้องกลุ่มคนที่เฝ้าดูเขาโดยไม่ลังเลเมื่อได้ยินคำร้องของเทียนซ่งหลี คนที่เขาได้เชิญชวนมาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกระโดดเข้าไปขวางเจี้ยนเฉิน“ใครก็ตามที่กล้าโจมตีตระกูลเทียนซ่งของเราจะต้องตายอย่างน่าอนาถ ! “ในขณะนั้นอีกเสียงหนึ่งร้องออกมาจากด้านหลังลานบ้านของตระกูลเทียนซ่ง ในขณะที่ทุกคนหันกลับมามอง เงาของคนหนึ่งก็บินไปอย่างรวดเร็วและกระโดดลงไปในใจกลางของการต่อสู้ ชายคนนี้ดูเหมือนจะมีอายุประมาณสี่สิบปีและสวมเสื้อคลุมสีขาวที่ทำจากผ้าราคาแพง เขาดูคล้ายกับเทียนซ่งหลีดวงตาของเขาจับจ้องมองเทียนซ่งหลีที่น่าสังเวชก่อนที่เขาจะหรี่ตา เขาก้าวอย่างรวดเร็วไปยังพี่ชายของเขาและถามเขาว่ า”พี่ใหญ่ ท่านได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ? ” นี่คือน้องชายของเทียนซ่งหลี- เทียนซ่งเต้าหยุนเทียนซ่งหลีพยักหน้าอย่างช้า ๆ ” ข้าสบายดี” เขากระซิบเทียนซงเต้าหยุนหันมาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยตาที่ลุกเป็นไฟ “พี่ใหญ่ เขาคือใคร ? “เทียนซ่งหลีจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความเกลียดชังและพูดว่า “เต้าหยุน เขาเป็นฆาตกรที่ฆ่าลูกชายของข้า”ใบหน้าของเทียนซงเต้าหยุนแข็งกระด้างในขณะที่จ้องเจี้ยนเฉินด้วยความโกรธแค้น “เจ้าคือคนที่ฆ่าหลานชายของข้า เทียนซ่งคัง”เจี้ยนเฉินมองไปที่พี่น้องเทียนซ่งสองคนก่อนที่จะมองคนอื่นที่อยู่ตรงหน้าเขา มีผู้ชายอีก 7 คน นอกเหนือจากผู้อาวุโส 2 คนแล้วยังมีชายวัยกลางคนอีก 5 คนที่ล้อมรอบเขา จากการแสดงตน
