เขาสามารถบอกได้ว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ แต่ผู้อาวุโสทั้งสองและชายวัยกลางคนผิวคล้ำเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษขั้นสูง“ทุกคน นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างตระกูลเทียนซ่งและข้า สำหรับคนที่ไม่เกี่ยวข้องโปรดออกไป มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน” เจี้ยนเฉินพูดกับชายเจ็ดคนที่ยืนด้านหน้าเขาชายเจ็ดคนมองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนที่จะส่ายหน้า แต่ละคนได้เห็นความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินด้วยตัวเอง นี่ไม่ใช่สถานการณ์ง่าย ๆ ที่เทียนซ่งหลีบอกว่าจะเป็นเช่นนั้น ในสายตาของพวกเขา เทียนซ่งหลีเกือบจะตายด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน และด้วยสิ่งนี้พวกเขาเริ่มกลัวเจี้ยนเฉินขึ้นมา แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนที่ดีกับเทียนซ่งหลี ในช่วงเวลาที่เขาใกล้จะตาย พวกเขาก็ทำได้เพียงยืนเคียงข้างและเฝ้าดู
เมื่อต้องต่อสู้กับปราณที่แข็งแกร่ง เทียนซ่งหลีจึงไม่สนใจที่จะหลบเลี่ยง แต่เขาใช้พลังธาตุรวมเข้าไปในขวานเพื่อปกป้องตัวเอง
ในขณะที่เจี้ยนเฉินใช้ปราณกระบี่เฉือนลง ร่างของเขาก็ส่ายเมื่อกระบี่ของเขาได้รับผลกระทบ หลังจากนั้นร่างของเจี้ยนเฉินก็หายวับออกไปจากสายตาแล้วปรากฏขึ้นอีกครั้งข้างหลังเขา“เจ้ารนหาที่ตาย ! ” เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินพุ่งเข้าใส่เขาจากด้านหลัง ขวานของเทียนซ่งหลีก็ระเบิดพลังเซียนออกมา เขาเหวี่ยงมันออกไปคราวนี้เจี้ยนเฉินไม่สนใจที่จะโต้กลับและตัดสินใจหลบขวาน ในเวลาเดียวกันกระบี่วายุโปรยของเขาก็กลายเป็นแสงสีเงินในขณะที่มัน
