บทที่117 อาวุธอันตรายที่สุดตกสู่มือเมิ่งหนานอี้?!
เดิมทีเหล่าผู้ติดตามของจ้าวหัง ได้รับคำสั่งจากคุณชายของตนว่าให้ยืนคอยอยู่ห่างออกไป เพื่อมิให้เป็นการรบกวนการปฏิบัติการของจ้าวหัง
แต่ผู้ใดจะคาดคิดเล่า – คุณชายน้อยของพวกตนกลับเป็นฝ่ายถูกคนเล่นงานเสียได้!
เจ้าหนุ่มนี่โผล่มาจากแห่งหนใดกัน จึงได้หาญกล้าถึงเพียงนี้ กระทั่งบุตรชายของจวนกั๋วกงหนิงยังกล้าลงมือ?
ดูท่ามันผู้นี้คงจะไม่รักชีวิตแล้วกระมัง?!
เหล่าผู้ติดตามต่างพากันตระหนกตกใจ รีบวิ่งกรูเข้าในทันที บ้างพุ่งเข้าประคองจ้าวหังให้ลุกขึ้น บ้างพกพาโทสะเดือดพล่านปรี่เข้าห้ำหั่นกับฉู่เซียวอย่างไม่คิดถอย
ผู้ติดตามร่างกำยำที่จู่โจมเข้าไปเป็นคนแรก กำหมัดทั้งสองของตนแน่น เสียงลมจากแรงชกคำรามหวีดหวิว ซัดตรงเข้าใส่ใบหน้าของฉู่เซียวดุจจะทุบให้แหลกคามือ
ทว่า ฉู่เซียวกลับไม่แม้แต่จะเปิดเปลือกตาขึ้นมอง
ร่างของเขาเพียงเอนหลบไปทางซ้ายครึ่งก้าวอย่างรวดเร็วประหนึ่งภูตผี หมัดที่อีกฝ่ายมั่นใจนักหนาว่าจะต้องโดน จึงพุ่งวืดผ่านห้วงอากาศไปในฉับพลัน แรงส่งมหาศาลฉุดร่างผู้ติดตามนั้นให้เซถลาไปข้างหน้าอย่างไม่อาจควบคุม
ฉู่เซียวพลันยกศอกกระแทกเข้าที่ลูกกระเดือกเปราะบางบนลำคอของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ
“อึก!”
เสียงแตกร้าวคล้ายระเบิดชวนให้ขนลุกขนพองเปล่งดังขึ้น ชัดเจนจน
