ัติที่ซ่อนอยู่ในนั้นแน่เจี้ยนเฉินดึงเอาแหวนมิติที่ซ่อนไว้ออกมาจากคอของโจวบูตง เขายินดีมาก แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ดูด้านในว่ามีของอะไร แต่เขาก็เก็บมันเข้าไปในแหวนมิติของเขา เขาไม่มีเวลาที่จะดูมันในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกไปจากลานทันทีในตอนที่เจี้ยนเฉินออกจากลานไป เขาก็ได้ยินเสียงของคนบางคนที่ได้ยินเสียงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นที่ลานใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่มองไปที่ลานของตระกูลโจว สายตาที่จดจ่อของพวกเขาจ้องไปที่ภาพที่น่ากลัวด้านหน้า เหมือนว่าพวกเขาไม่เชื่อว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นตระกูลโจวถูกทำลายไปในทันที“หลีกทางไป หลีกทางไป ! ทุกคนหลีกทางไป…”ในตอนนี้เอง เสียงดังมากก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของกลุ่ม กลุ่มคนที่ยืนออกันอยู่ใกล้ ๆ ลานของตระกูลโจวก็เห็นกลุ่มชายในชุดเกราะหนักพร้อมด้วยอาวุธที่กำลังวิ่งเข้ามาทางพวกเขา“เอ๊ะ? ไม่ใช่ว่านั่นเป็นท่านเจ้าเมืองของเมืองเวคหรือ ? ข้าไม่คิดว่าเขาจะมาที่นี่เช่นกัน”กลุ่มชายชุดเกราะหนักเดินมาทางกลุ่มคน ชายคนหนึ่งใส่เสื้อสีดำยืนอยู่ ตาของเขาเป็นประกายอย่างตั้งใจที่เฉียบคมเหมือนดาบของเขา จากมุมมองของคนปกติ ผิวของชายคนนี้เป็นสีทองแดงและเมื่อรวมกันรูปร่างของเขาแล้ว ชายคนนู้มีท่าทางค่อนข้างคุกคามนี่เป็นเจ้าเมืองของเมืองเวค หยุนหลีภายใต้การคุ้มกันของยามรักษาการของเมือง เจ้าเมืองเวคก็เดินมาที่ลานของตระกูลโจว เขาก้าวผ่านประตูไป และเห็นเพียงศพเกลื่อน
