่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะทุ่มเทในการหาครอบครัวเคนดัล เขาต้องจัดการกับตระกูลเทียนซ่งก่อนในตอนแรก เจี้ยนเฉินถูกบีบให้ต้องหนีไปจากเมืองเวคเพราะตระกูลเทียนซ่ง ความแค้นนี้นั้นหนักหนาและยากที่จะลืมไปได้ เขารู้ด้วยว่า การที่เขาฆ่าลูกชายของเทียนซ่งหลี เทียนซงคังไปนั้น ก็ทำให้เขาแค้นเจี้ยนเฉินพอ ๆ กัน นี่เกิดกว่าที่จะเจรจาได้ ใครสักคนต้องตายเท่านั้นถ้าเขาไม่จัดการกับตระกูลเทียนซ่ง เจี้ยนเฉินก็ไม่กล้าที่จะตามหาครอบครัวของลุงเคนดัล นอกเหนือไปจากนั้น ถ้าตระกูลเทียนซ่งล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ของเขากับครอบครัวเคนดัล พวกเขาต้องพยายามทำให้เขาติดอยู่กับที่ หลบหนีไม่ได้แน่นอน
โจวบูตงเป็นหัวหน้าของตระกูล ของที่เขาครอบครองน่าจะต้องเป็นของที่แพงแน่
“เอ๊ะ ? ” ที่หางตาของเจี้ยนเฉิน เขาสังเกตเห็นด้ายที่อยู่ที่คอของโจวบูตง มันซ่อนอยู่ใต้เสื้อและเลือดของโจวบูตง เจี้ยนเฉินเจอเข้ากับความลับที่ศพกำลังซ่อนเอาไว้ในที่สุดสายด้ายลับนี้เกือบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันถูกเห็นเพราะเลือดย้อมมันจนกลายเป็นสีแดงเจี้ยนเฉินเอาเสื้อออกจากคอที่ชุ่มเลือดของโจวบูตง ซึ่งทำให้เขาเห็นเส้นด้ายที่นำไปสู่ส่วนท้องของโจวบูตงในตอนที่เจี้ยนเฉินพอกับแหวนมิติเข้า ตาของเขาก็เป็นประกายในขณะที่เขาร้องออกมาอย่างอย่างประหลาดใจ “นี่มันแหวนมิติ ! ” เสียงของเขาดูมีความพอใจมากแหวนมิตินี้ถูกซ่อนไว้โดยโจวบูตงเอง เมื่อมันเป็นความลับแบบนั้น มันจะต้องมีสมบ