้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย หัวหน้าของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินไม่สนใจกับคำถามอื่น ๆเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินกำลังเข้ามาใกล้เขา ชายคนนั้นก็ถอยกลับไปหลายก้าวอย่างลังเล “หัวหน้าอยู่ที่ไหน ข้าไม่รู้..”เมื่อได้ยินดังนั้น ตาของเจี้ยนเฉินก็เป็นประกายเย็นชาและไม่สนใจชายที่มีแผลเป็นอีกต่อไป เขาปรากฎตัวขึ้นตรงหน้าชายที่มีแผลเป็นทันที และแทงกระบี่วายุโปรยไปที่คอของชายที่มีแผลเป็นใบหน้าของชายคนนั้นตื่นตระหนกทันทีในขณะที่เขาพยายามที่จะถอยกลับไป ทันใดนั้นดาบก็ปรากฎขึ้นในมือของเขาเพราะเขาพยายามที่จะป้องกันกระบี่วายุโปรย อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะได้ทันยกดาบขึ้นมา กระบี่วายุโปรยก็แทงลึกเข้าไปในคอของเขาแล้ว เลือดไหลออกมาจากหลังคอของเขาเมื่อได้เห็นว่าชายที่มีแผลเป็นยังไม่อาจรอดชีวิตหลังจากรับมือเจี้ยนเฉินได้ ใบหน้าของเซียนผู้เชี่ยวชาญที่เหลือก็ซีดไปด้วยความกลัวในพลังที่เจี้ยนเฉินแสดงออกมา“หนี! ตามหาหัวหน้า เขาเป็นคนเดียวที่จะแก้แค้นให้พวกเราได้ ! ” หนึ่งในเซียนผู้เชี่ยวชาญร้องออกมาด้วยความกลัวในขณะที่เขาวิ่งไปที่ประตู“ใช่ ตามหาหัวหน้าเร็วเข้า ! “เซียนผู้เชี่ยวชาญคนอื่นก็ได้สติ พวกเขาไม่ลังเลใจและทิ้งคนอื่นไว้เพื่อพยายามที่จะหนีเจี้ยนเฉินดึงกระบี่วายุโปรยที่เต็มไปด้วยเลือดออกมาช้า ๆ จากคอของชายที่มีแผลเป็นที่ตายแล้ว เขามองไปที่เซียนผู้เชี่ยวชาญที่กำลังหนี เขาเหยียดยิ้มออกมาก่อนที่จะตามพวกนั้นออกไ