าเป็นเวลานาน จงอย่าลังเลที่จะออกไปด้วยตัวเอง”เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินถือแกนอสูรระดับ 4 แปดอัน ใบหน้าของหมิงตงก็ตกใจ แกนอสูรระดับ 4 มีราคาแพงมากและดังนั้นเขาจึงไม่เคยใช้เลย แค่คิดว่าเขาเกือบเสียชีวิตจากแกนอสูรระดับ 4 มันทำให้เขาปวดใจเล็กน้อย ดังนั้นเมื่อเจี้ยนเฉินนำแกนอสูรระดับ 4 ออกมามากมายเพื่อให้เขาได้ฝึกฝน เขารู้สึกว่าเขาไม่สามารถเข้าใจถึงความเอื้ออาทรได้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และสงบอารมณ์ในหัวใจของเขา มือของเขาสั่นขณะเอื้อมมือไปหยิบสิ่งของที่เจี้ยนเฉินส่งให้เขา ด้วยแววตาที่ซับซ้อน เขากล่าวว่ า “คำขอบคุณคงจะไม่เพียงพอ แต่ในไม่นาน ข้าหมิงตงจะจดจำความมีน้ำใจของเจ้า” หมิงตงเป็นคนที่จดจำพระคุณ เจี้ยนเฉินช่วยชีวิตเขาแล้วมอบของมีค่ามากมายให้กับเขา ดังนั้นในใจของหมิงตงเขาจึงตัดสินใจที่จะติดตามเจี้ยนเฉินด้วยความตั้งใจ เขารู้ว่าถ้าไม่มีเจี้ยนเฉิน เขาจะไม่สามารถเห็นดวงอาทิตย์ยามบ่ายอีกเลย นอกจากนี้เจี้ยนเฉินยังเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษตั้งแต่อายุยังน้อย หากพูดถึงความสามารถในการฝึกฝนของเขา ในการติดตามบุคคลดังกล่าวจะไม่มีการเสียเปล่าเลยหลังจากวางแผนสิ่งต่าง ๆ กับหมิงตง เจี้ยนเฉินไม่ได้หยุดอยู่ในหมู่บ้านหวางและออกจากหมู่บ้านทันทีที่เขาพักในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาหมู่บ้านหวางอยู่ไกลจากที่อื่นและมีภูเขาล้อมรอบซึ่งหมายความว่ามีคนอาศัยอยู่น้อยมาก ตามคำแนะนำของรอสโก้และผู้อาวุโสหมู่บ้าน เขามุ่งหน้าไปใน
