อย่างไรก็ตาม สิ่งที่รออยู่คือความผิดหวังเพียงอย่างเดียว เนื่องจากเขาไม่อาจหาร่องรอยของเข็มขัดมิติได้ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรเกี่ยวกับเข็มขัดมิติ สักพักเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาที่ห้องของเขา ประตูไม้เลื่อนเปิดออกและเห็นชายที่สวมกางเกงขาสั้นชายผู้นี้ดูเรียบง่าย ทำให้เขาดูค่อนข้างธรรมดา ในขณะที่ชายวัยกลางคนก้าวเข้ามาในห้อง เขาก็มองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับรอยยิ้ม ในที่สุดเจ้าก็ตื่นเสียที เจ้าหลับไปสองคืนเต็ม ๆ หากไม่ใช่เพราะว่าเจ้ายังหายใจอยู่ ข้าคงคิดว่าเจ้าตายแล้วเจี้ยนเฉินมองไปที่ชายคนนั้นและถามว่า เข็มขัดมิติของข้าอยู่ที่ไหน ?เมื่อเห็นสีหน้าที่ย่ำแย่ของเจี้ยนเฉิน ชายคนนั้นก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนที่จะเดินไปข้างห้องที่มีตู้อยู่ เขาเอื้อมมือออกไปเปิดตู้และเอาเข็มขัดมิติธรรมดา ๆ อันหนึ่งและเดินกลับมาที่เจี้ยนเฉิน เข็มขัดมิติของเจ้าอยู่นี่แล้ว เจ้าหนู เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้แตะต้องสิ่งของของเจ้าเลย จากนั้นชายคนนั้นก็โยนเข็มขัดมิติให้กับเขาเมื่อได้รับเข็มขัดมิติกลับมา เจี้ยนเฉินมองสำรวจสิ่งของที่เขาเก็บไว้ในเข็มขัดมิติทันที เมื่อเขาตระหนักได้ถึงของสำคัญไม่ได้หายไป เขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกมองกลับไปยังชายคนนั้น เจี้ยนเฉินก็พูดกับเขาเบา ๆ ว่า ท่านเป็นคนที่ช่วยข้างั้นหรือ ?ชายคนนั้นนั่งลงบนเตียงเจี้ยนเฉินและหัวเราะ เมื่อสองวันก่อนข้าไปที่แม่น้ำเพื่อหาปลา แต่ก็สังเกตเห็นว่าเจ้าได้ลอยตามน้ำ
