มา เมื่อเห็นว่าเจ้ายังไม่ตาย ข้าก็แค่พาเจ้ากลับมาข้าต้องขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ เจี้ยนเฉินรู้สึกขอบคุณอย่างมากและเขาก็พูดด้วยความซาบซึ้งอย่างแท้จริงชายคนนั้นหัวเราะพลางส่ายหน้า ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า เจ้าหนู เจ้ามีบาดแผลร้ายแรงอย่างมาก เมื่อเห็นบาดแผลที่หนักหนาอย่างนั้น ข้าก็คิดว่าเจ้าต้องตายแน่ ๆ บาดแผลที่หลังมันลึกจนเห็นกระดูก ข้าใช้ชีวิตมานาน แต่ข้าไม่เคยเห็นใครที่มีอาการบาดเจ็บเช่นนี้หายใจอยู่อ่าใช่ เจ้าหนู เจ้านอนหลับมาสองวันแล้ว เจ้าต้องหิวแน่ ๆ ให้ข้าออกไปเอาอาหารมาให้เจ้ากินก่อน ชายคนนั้นพูดออกมาเจี้ยนเฉินพยักหน้า อย่างนั้นต้องรบกวนท่านลุงแล้ว หลังจากสองวันที่ไม่ได้กินอาหารมา เจี้ยนเฉินค่อนข้างหิวมากหลังจากชายคนนั้นได้เอาอาหารมาให้เจี้ยนเฉิน หลังจากเจี้ยนเฉินกินอาหารจนอิ่มแล้วเขาก็รู้สึกเหนื่อย ดังนั้นชายคนนั้นจึงปล่อยให้เขาพักผ่อนหลังจากที่ชายคนนั้นออกไป เจี้ยนเฉินก็หลับตาและค่อย ๆ พยายามฟื้นฟูจิตวิญญาณที่เขาใช้จนหมด เมื่อเขาถูกไล่ล่าจากชายชราผู้นั่น เจี้ยนเฉินได้ใช้จิตวิญญาณกระบี่ออกไปค่อนข้างมาก แม้ว่าเขาจะได้พักมาสองวันแล้ว แต่เจี้ยนเฉินก็ฟื้นฟูได้เล็กน้อยเท่านั้น มันไม่มีอะไรสำคัญเลยตอนนี้เขาต้องการที่จะฟื้นฟูจิตวิญญาณให้อยู่ในจุดที่สูงที่สุด ก่อนที่เขาจะสามารถใช้พลังเซียนธาตุแสงเพื่อรักษาขณะที่เจี้ยนเฉินฟื้นฟูจิตวิญญาณ ชายผู้นั้นก็เข้ามาเยี่ยมเจี้ยนเฉินสองสามครั้ง
