ถ่มน้ำลาย หลังจากที่เขาพูดจบ กระบี่วายุโปรยก็บินกลับไปหาชายชราอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่มีท่าทีที่จะส่งมอบทักษะการต่อสู้ ตาของชายชราก็กลายเป็นเย็นเยียบ ในที่สุดเขาก็ไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป ค้อนในมือของเขาระเบิดพลังเซียนสีน้ำเงินขณะที่เขาใช้ค้อนทุบไปที่กระบี่วายุโปรยกระบี่วายุโปรยก็ถูกค้อนเหล็กทุบอีกครั้งและวิถีก็เบี่ยงออกไป กระบี่วายุโปรยก็เปรียบดั่งอสรพิษ มันหลีกเลี่ยงค้อนเหล็กและพุ่งที่ลำคอของชายชราในเวลาเดียวกันเจี้ยนเฉินก็บินไปข้างหน้าราวกับลูกกระสุนที่ถูกยิง ขณะที่เขาวิ่งหนีฮึ่ม มันก็ยังไม่สำเร็จอยู่ดี ชายชราเยาะเย้ยขณะที่เขารั้งค้อนกลับมาเพื่อป้องกันกระบี่วายุโปรย เขาทะยานออกไปครึ่งเมตรเพื่อหลบหลีกในช่วงเวลาสั้น ๆ เจี้ยนเฉินก็หนีห่างออกไป 50 เมตรก่อนที่เขาจะเรียกกระบี่วายุโปรยกลับมาที่มือของเขาเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินหนีห่างออกไป 50 เมตร ดวงตาของชายชราก็มีจิตสังหารลอยออกมา เซียนผู้เชี่ยวชาญไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่ามดที่อ่อนแอ เมื่อเทียบกับเซียนปฐพี เขาไม่อาจอยู่ในสายตา เมื่อเห็นว่ามดตัวนี้กำลังวิ่งหนีคนอย่างเขา มันเป็นเหมือนกับความอัปยศอย่างแท้จริงเมื่อข้าจับเจ้าได้ เจ้าจะร้องขอความตาย ! ชายชรากู่ร้องออกมาขณะที่บินไล่เจี้ยนเฉินความเร็วของเซียนปฐพีนั้นเร็วกว่าเจี้ยนเฉินมาก ในเวลาสั้น ๆ 50 เมตรก็ถูกร่นลงเหลือ 20 เมตรจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เหวี่ยงกระบี่วายุโปรยในมือของเขาไปหาชายชราด้ว
