ืม!” หลังจากที่พูดแบบนั้น เขาก็นั่งยอง ๆ ลงไปดูคนงานที่ถูกกระแทกในตอนแรกและดูบาดแผลของเขา“แผลพวกนี้เป็นแผลเล็ก ๆ ตื้น ๆ ไม่มีอะไรร้ายแรง” หลังจากที่ดูแล้ว ชายวัยกลางคนก็ถอนหายใจโล่งในขณะที่เขาเอาแหวนที่ซ่อนอยู่ในสาบเสื้อของเขาออกมาเพื่อสวมเขาเอายาออกมาจากแหวนมิติ เขาเริ่มทามันลงไปบนหัวของชายคนนั้นเมื่อได้เห็นการกระทำของชายวัยกลางคนในตอนนี้ ชายชราชุดเทาก็ได้แต่สายหัว นายน้อยคนนี้เหี้ยมโหดกับศัตรูแต่ใจดีและซื่อสัตว์กับคนธรรมดา เขาไม่ค่อยเห็นคนที่มีทัศนคติอย่างนี้บ่อยนัก“สำหรับตระกูลยู่หลันที่ทำอะไรแบบนี้ พวกนั้นมันรนหาเรื่อง” ผู้อาวุโสหวงถอนหายใจออกมาแล้วหันไปทางเจี้ยนเฉิน “ท่านวู่หยุน กรุณาตามข้ามา”เจี้ยนเฉินพยักหน้าในขณะที่เขามองไปที่ชายชุดเทาสองคนก่อนที่จะตามผู้อาวุโสซุยออกไปจากที่นั่น ในใจของเขา เขาไม่โล่งใจเหมือนที่เขาอยู่ด้านนอก“ข้าไม่คิดเลยว่าชายสองคนนี้จะเป็นจอมยุทธที่เก่งกาจอย่างคาดไม่ถึง ถ้าข้าประมาณการไม่ผิด ชายวัยกลางคนคนนั้นก็น่าจะเป็นเซียนปฐพีด้วย”เจี้ยนเฉินตามหลังผู้อาวุโสหวงไปยังชั้นที่สองของโรงประมูลและเข้าไปในห้องที่สวยงามหลังจากที่เขาไปที่ห้องรับแขก เจี้ยนเฉินก็เห็นผู้จัดการของโรงประมูลฟีนิกซ์ ยูลเลี่ยน ซึ่งกำลังนั่งอยู่อย่างสงบที่โต๊ะหนึ่ง มันดูเหมือนว่าเขานั่งมาที่นั่นสักพักแล้ว“ท่านวู่หยุน หลังจากที่หายไปนาน ท่านก็กลับมาในที่สุด” ยูลเลี่ยนยิ้มอย่างสุภาพบนใบหน้าข
