้นสุดยอดและไม่เกรงกลัวสัตว์อสูรระดับ 4 แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่มั่นใจเท่าไรนักว่าเขาจะสามารถหนีจากสัตว์อสูรระดับ 5 ทั้งสองตัวนี้ไปได้หลังจากที่มันได้แสดงความแข็งแกร่งออกมาแม้ว่าสัตว์อสูรระดับ 5 จะมีความแตกต่างกันเพียงแค่ระดับเดียวจากสัตว์อสูรระดับ 4 แต่ช่องว่างของพวกมันก็ราวกับสวรรค์และโลกสัตว์อสูรทั้งสองยังคงต่อสู้ไปกว่าครึ่งวันก่อนที่จะเริ่มอ่อนแรงในที่สุด เมื่อมาถึงจุดนี้ทั้งสองต่างก็เต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่างกายและแทบจะไม่อาจลุกขึ้นยืนได้ ท้องของพวกมันขยับขึ้นลงขณะที่สูดหายใจอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นฉากที่น่าสังเวชนี้ เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองว่า ดูจากสภาพของมันแล้วมันคงจะไม่มีแรงฝืนแล้ว พวกมันไม่มีแรงแม้กระทั่งยืนและเหนื่อยอ่อน เจี้ยนเฉินรู้สึกมั่นใจอย่างมาก แม่กระทั่งเลือดภายในกายของเขาก็เริ่มที่จะเดือดและหัวใจของเขาก็เต้นอย่างบ้าคลั่งเจี้ยนเฉินหมอบอยู่ที่พื้นพร้อมกับความลังเลเพียงเล็กน้อยที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของเขาที่กำลังเถียงกับตัวเองไปมาและสุดท้ายก็ได้ข้อสรุป เขากัดริมฝีปากของเขาพร้อมกับลุกขึ้นยืนบนพื้นและรีบไปที่สัตว์อสูร“โฮก ! “ในที่สุดสัตว์อสูรทั้งสองต่างก็ตระหนักว่าเจี้ยนเฉินกำลังเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นพวกมันจึงคำรามออกมาอีกครั้งหนึ่ง ดวงตาของมันจ้องมองมาที่เจี้ยนเฉิน แต่พวกมันก็ไม่มีเรี่ยวแรงทำร้ายเขาในขณะที่เขาได้เข้ามาในระยะ 100 เมตร ระหว่างสัตว์ทั้งสอง เจี้
