่เจี้ยนเฉินที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนก่อนพูดว่า ในถุงป๋าใบนั้นคือแกนอสูรทั้งหมดที่เรามีในถุงมีแกนอสูรอยู่ประมาณ 100 อันด้านใน ครึ่งนึงของพวกมันเป็นแกนอสูรระดับ 3 และที่เหลือก็เป็นแกนอสูรระดับ 2 โดยไม่มีแกนอสูรระดับ 1 แม้แต่อันเดียวเจี้ยนเฉินหยิบถุงและเก็บเข้าไปในเข็มขัดมิติของเขาและพูดว่า ข้าจะทำตามสัญญา เจ้าออกไปจากที่นี่ได้แล้วทหารรับจ้างที่มีแผลเป็นได้นำทหารรับจ้างคนอื่น ๆ จากไปเมื่อเห็นกลุ่มนั้นเดินหายไป เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจออกมาและเอนหลังพิงต้นไม้พร้อมกับพึมพำเล่น ๆ ว่า สองสามวันมานี้มีแต่ความจำเจ อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะเหนื่อยมาก แต่ข้าก็ยังได้รับของค่อนข้างมาก จำนวนแกนอสูรที่ข้าได้รับเพียงพอที่จะทำให้ข้าฝึกฝนได้อีกนาน ข้าไม่รู้ว่าข้าควรจะขอบคุณตระกูลเทียนซ่งหรือเกลียดพวกเขากันดีหลังจากนั้นสักพักเจี้ยนเฉินก็ยืนขึ้นและพูดว่า ตอนนี้ไม่มีใครเหลืออยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรแล้ว ด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ขนาดนี้ข้าก็ขี้เกียจเกินกว่าที่จะไปดูรอบ ๆ ปล่อยไปเถอะ ข้ามีแกนอสูรมากพอแล้ว ข้าจะปล่อยคนที่เหลือไปและฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่งของข้าในเวลาเดียวกัน ไม่อย่างนั้นข้าจะต้องเจอเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษอีกหลายคนพร้อมกัน ข้าสงสัยว่าข้าจะสู้กับพวกเขาได้หรือไม่
ร่างของเจี้ยนเฉินหายไปและเหลือเพียงเงาจาง ๆ ขณะที่เขาพุ่งเข้าหาชายกลางคนพร้อมกับกระบี่วายุโปรยของเขา เขาแทงมันออกไปพร้อมกับแสงสีเงิน
เมื่อเห็นกระบี่ของเจี้ย
