รย์เปล่งประกายในดวงตาของเจียนเฉินในเวลาต่อมา แสงสีเงินจำนวนมากถูกปล่อยออกมาจากใบมีดขณะเดียวกันปราณกระบี่ก็ปรากฏขึ้นจำนวนมาก กระบี่วายุโปรยพุ่งไปข้างหน้าขณะที่ปราณกระบี่จำนวนหนึ่งแยกตัวออกจากกระบี่แล้วพุ่งไปที่กำแพงถ้ำด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง.ภายในถ้ำที่มืดมิดนั้น แสงสีเงินของปราณกระบี่ก็พุ่งออกมาราวกับสายฟ้าไปทางกำแพงถ้ำโดยไม่มีเสียง ในวินาทีที่มันชนกับกำแพง ปราณกระบี่ก็หายไป ทิ้งรูลึกไว้บนกำแพงเนื่องจากแรงกระแทกร่างของเจี้ยนเฉินหวั่นไหวเล็กน้อยขณะที่เขาบินไปที่กำแพงเหมือนปีศาจที่ถูกครอบงำและพุ่งออกมาพร้อมกระบี่ของเขา“ปัง ! “หลังจากเสียงดัง หน้าผาที่ถูกกระบี่วายุโปรยแทงดูเหมือนจะอ่อนแอเหมือนเต้าหู้ ใบมีดของกระบี่วายุโปรยแทรกเข้าไปในผนังอย่างสมบูรณ์และมีเพียงด้ามจับเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ในวินาทีที่กระบี่วายุโปรยแทงเข้าไปในกำแพง เจี้ยนเฉินไม่รู้สึกถึงสิ่งกีดขวางเลย มันไม่มีความยากลำบากเลยจนทำให้เขารู้สึกราวกับว่ากำแพงนั้นคือเต้าหู้ไม่ใช่กำแพงหิน แม้ว่าเจี้ยนเฉินเคยแทงเข้าไปในกำแพงหินได้อย่างง่ายดายในอดีต แต่ตอนนี้มันง่ายกว่าเดิมเยอะมากเขาดึงกระบี่ออกมาช้า ๆ ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่น ถ้าเขาต้องไปสู้กับเทียนซ่งหลี แม้ว่าเขาอาจจะไม่ชนะก็ตาม อย่างน้อยที่สุดเขาก็สามารถต่อสู้ได้อย่างไม่อายใครตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ที่ระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญ เขาไม่ต้องกังวลอีกต่อไปถ้
