าเขาต้องเจอกลุ่มทหารรับจ้าง แม้ว่าจะมีเซียนผู้เชี่ยวชาญระดับสูงอยู่ในกลุ่มของพวกเขา แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถหนีไปได้ถ้าจำเป็นเจี้ยนเฉินหวนระลึกถึงกระบี่วายุโปรยของเขา เขาปัดฝุ่นออกจากตัวเองและจุดไฟอีกครั้งโดยใช้แสงเรืองแสงแทนเจี้ยนเฉินเดินออกจากถ้ำหลังจากผ่านไป 5 วัน ดวงอาทิตย์ที่รุนแรงกำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าซึ่งบ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงเจี้ยนเฉินมองดูรอบ ๆ ตัวเองอย่างใจเย็นก่อนออกเดินทางไปโดยไม่มีจุดหมาย“ข้าหวังว่ากลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬคงไม่ทำให้ข้าผิดหวัง” เจี้ยนเฉินบ่นกับตัวเองพลางเดินเข้าไปในป่าที่เต็มไปด้วยหญ้าสูง ตอนนี้เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญ ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาสูงขึ้นมาก และในเมืองเวคมีคนน้อยมากที่สามารถต่อสู้กับเขาได้เจี้ยนเฉินเริ่มเดินเล่นบนเทือกเขาสัตว์อสูร ในส่วนนี้ของเทือกเขาสัตว์อสูรระดับ 2 และ 3 มักจะเดินเล่นไปทั่วบริเวณ ก่อนหน้านี้,เจี้ยนเฉินต้องระวังในขณะที่เขาเดินผ่านบริเวณนี้ แต่ตอนนี้ตราบใดที่เขาไม่ได้เจอสัตว์อีกตัวในระดับเดียวกับอสรพิษทองริ้วเงิน แม้ว่ามันจะเป็นสัตว์ระดับ 3 เขาก็ไม่กังวลเลยทันใดนั้นหูของเจี้ยนเฉินก็กระดิกในขณะที่เขาได้ยินเสียงพูดคุยเบา ๆ จากทางด้านหน้า สายตาของเจี้ยนเฉินถูกบดบังเนื่องจากมีหญ้าที่สูงมากและมองไม่เห็นว่าใครกำลังพูดอยู่เหนือต้นไม้“แฮร์รี่ เราได้ค้นหาพื้นที่นี้มาหลายวันแล้วและวนรอบเทือกเขาสัตว์อสูรหลายครั้ง แต่เราก็ยังไม่
