ูรระดับ 3 ที่ต่อสู้กับเขาก็มีเพียงตัวเดียว เรารอให้เขาใช้พลังเซียนต่อสู้กับสัตว์อสูรจนหมดแรงก่อน แล้วค่อยเราจะจับตัวเขาและพาเขาไปยังตระกูลเทียนซ่งเพื่อรับรางวัล 10,000 เหรียญม่วง”“หัวหน้า ช่างเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก เมื่อเรื่องนี้จบ กลุ่มของเราจะรุ่งเรืองอย่างแน่นอน 10,000 เหรียญม่วง ถึงเราจะต้องแบ่งกัน มันก็ยังเพียงพอที่จะใช้จ่ายไปได้ตลอดชีวิต” ชายคนหนึ่งถอนหายใจอย่างมีความสุข“หลังจากเรื่องนี้เสร็จสิ้นข้าจะไปเมืองโรมานและให้แม่นางหยุนซิวดูแลข้าสักสองสามวัน” ทหารรับจ้างอีกคนหัวเราะ“ฮ่า ฮ่า เจียลี่ เจ้าน้ำลายไหลทุกครั้งที่มีการกล่าวถึงหอนางโลมเมืองโรมาน มันเป็นความอัปยศที่เจ้าไม่เคยมีเงินพอจะสนุกกับความสุขนั้น รอจนกว่าเรื่องนี้เสร็จสิ้น เจ้าจะสามารถนำหยุนซิวกลับบ้านในฐานะฮูหยินโดยไม่มีปัญหาใด ๆ ” ชายคนที่มีหนวดเคราหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทหารรับจ้างคนก่อนหัวเราะแล้วจ้องมองเจี้ยนเฉินราวกับว่าเขากำลังจ้องมองภูเขาทองคำ“อ่า ! “ในขณะนั้นเสียงทะลักของเลือดดังมาแต่ไกล ทหารรับจ้างหันไปดูจึงเห็นเจี้ยนเฉินกำลังแทงเข้าที่คอของเต่าอสูร มีปราณกระบี่จำนวนมากที่ไม่เพียงแต่แทงเข้าไปในลำคอเท่านั้น แต่ยังเข้าสู่ร่างกายด้วยระเบิดก่อนที่จะกระทบกับอวัยวะภายในของมันเต่าอสูรตัวนั้นยังคงกรีดร้อง ร่างมหึมาของมันแข็งตัวและล้มลงกับพื้นอย่างช้า ๆ“รีบไป”เช่นเดียวกับสัตว์อสูรที่ตกลงมาบนพื้น หัวหน้าของก
