ลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬเดินนำกลุ่มของเขาไปยังเจี้ยนเฉินสีหน้าของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เขาดึงกระบี่วายุโปรยออกมาจากคอของสัตว์อสูรและเดินไปที่ท้องของมันราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาก็ใช้ปราณกระบี่จำนวนมากแทงลึกเข้าไปในท้องของมัน ทันใดนั้นแผลขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นที่ท้องขณะที่เจี้ยนเฉินแทงลึกเข้าไปภายใน แกนอสูรที่เปื้อนเลือดไหลออกมาพร้อมกับเลือดก่อนจะกลิ้งไปหยุดที่ด้านหน้าของเขาเจี้ยนเฉินก้มลงไปที่พื้นนองเลือดและเช็ดเลือดออก เผยให้เห็นว่ามันเป็นผลึกเล็ก ๆ มันเป็นแกนของเต่าอสูรกลุ่มทหารรับจ้างก็รู้สึกฉุนเฉียวในทันที่เห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้แยแสพวกเขาเลย และยังมองพวกเขาด้วยสายตาที่ดูถูกหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างมองเจี้ยนเฉินและพูดว่า “เจี้ยนเฉิน ข้าไม่สามารถระบุอายุของเจ้าได้ แต่เจ้าดูสงบมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลาเช่นนี้ที่เจ้าควรรู้สึกกระวนกระวาย”เจี้ยนเฉินเก็บแกนอสูรไว้ในเข็มขัดมิติอย่างสงบก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองกลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬ เขาพูดอย่างใจเย็นว่า “พวกเจ้าเป็นใคร? พวกเจ้ารู้จักชื่อข้าได้อย่างไร ? “เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนั้น หัวหน้ากลุ่มเสือดาวทมิฬก็เผยรอยยิ้มเย็นชาพลางกล่าวว่า “พวกเราคือกลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬ เรารู้จักชื่อของเจ้าได้อย่างไรงั้นหรือ มันง่ายมาก ชื่อของเจ้าเป็นที่รู้จักในเมืองเวค ทุกคนรู้ว่าเจ้าเป็นใคร”เจี้ยนเฉินทำหน้าบึ้งเล็กน้อย “พูดมา พวกเจ้าต้องการอะไร
