ปกว่าครึ่งแล้ว ข้าเกรงว่าถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ปริมาณคนที่เหลือต้องเหลือแค่เพียงนับนิ้วได้เท่านั้นแน่” ชายวัยกลางคนพูดออกมาอย่างห่วงใย“ถูกต้อง หัวหน้าตระกูล เจ้าหนูนี่มันฉลาดแกมโกงมาก ถ้าพวกเรารวมกลุ่มกัน มันก็จะซุ่มโจมตีในแบบที่พวกเราจะไม่ได้เห็นหน้ามันเลย และในตอนที่พวกเราแยกกัน มันก็จะเก็บพวกเราทีละคน ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าหนูนี่ยังว่องไวยังกับลิง ดังนั้นพวกเราจึงไม่สามารถที่จะไล่ตามเขาทัน พวกเราจะทำอะไรได้ ? ในกลุ่มของพวกเราตอนนี้ มีเพียงนายท่านเท่านั้นที่สามารถสู้กับมันได้” ทหารรับจ้างอีกคนพูดออกมาด้วยความกังวลเช่นกัน“หัวหน้าตระกูล ในตอนนี้พวกเรากำลังเสียเปรียบ มันจะดีที่สุดถ้าพวกเราถอยไปคิดหาแผนการก่อน” คนที่ดูอ่อนแอพูดขึ้นมา“หัวหน้าตระกูล ในตอนนี้เมื่อพวกเราเสียคนไปเป็นจำนวนมากในเทือกเขาสัตว์อสูรนี้ การพัฒนาของพวกเราในเมืองก็ต้องถูกหยุด พวกเราจะให้มันเกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้”เทียนซ่งหลีกำหมัดอย่างขัดข้องในขณะที่ใบหน้าของเขาแสดงท่าทางลังเลออกมา ในใจของเขายากที่จะตัดสินใจได้หลังจากสักพัก เทียนซ่งหลีก็กัดริมฝีปากแล้วพูดออกมา “ไปบอกทุกคนให้ถอย”“ขอรับ หัวหน้าตระกูล!”หลังจากที่ได้ยิงคำสั่ง ทหารรับจ้างแต่ละคนก็แสดงท่าทางมีความสุขออกมาในขณะที่พวกเขาถอนหายใจโล่งในใจ หลังจากที่เผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉินในสองสามวันที่ผ่านมานี้ ไม่มีใครต้องการที่จะเอาชีวิตไปทิ้ง โชคยังดีที่เทียนซ่งหลีมากับพวก
