นเฉินได้ยินเสียงนั้น หัวใจของเขาก็หยุด เขากระโจนเข้าไปที่พุ่มไม้ใกล้ ๆ เพื่อซ่อนตัวโดยใช้ใบไม้บังไม่นานหลังจากนั้น กลุ่มชายที่ใส่ชุดขาวก็เข้ามาในสายตา“ชีวิตแบบนี้มันเหนื่อยหน่ายจริงจริง การที่ให้คนเข้ามาในเทือกเขาสัตว์สูรเพื่อที่จะตามหาคนคนเดียวโดยที่ไม่มีแม้กระทั่งรูปวาด พวกเราจะหาเจอได้อย่างไร ? ” หนึ่งในทหารรับจ้างชุดขาวบ่นกับคนอื่น“ถูก พวกเรายังไม่รู้เลยว่าคนผู้นี้หน้าตาเป็นเช่นไร ถ้าพวกเขาเจอกับเขาเข้า พวกเราจะไปรู้ได้อย่างไรว่าใช่คนผู้นี้ ? ” ชายวัยกลางคนที่มีหนวดพูด“เออ พี่น้องข้า พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมหัวหน้าตระกูลถึงต้องการให้พวกเราตามหาตัวชายคนนี้มากถึงเพียงนี้ ? ” คนผู้นั้นพูดออกมาอย่างสงสัย“ข้าได้ยินมาว่า ชายคนนี้ฆ่าเทียนซ่งคัง เทียนซ่งคังเป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเทียนซ่งของพวกเรา เจ้าบอกข้ามาซิ ถ้าลูกชายของเจ้าถูกฆ่า เจ้าจะโกรธหรือไม่ ? ““ถ้างั้นมันก็แน่นอนที่หัวหน้าตระกูลอยากจะจับฆาตกรนี้ ข้าได้ยินมาว่าตระกูลเทียนซ่งส่งคนมา 300 คนมาที่เทือกเขาสัตว์อสูรนี้ ในกลุ่มคนเหล่านี้ คนที่อ่อนแอที่สุดเป็นเซียนระดับสูงในขณะที่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญประมาณ 30 คน”“การที่หัวหน้าตระกูลส่งคนมาที่เทือกเขาสัตว์อสูรมากมายแบบนี้ เจ้าคิดว่าพวกเราจะจับฆาตกรได้หรือไม่ ? เพราะว่าเทือกเขาสัตว์อสูรนั้นใหญ่มาก และมันก็ยากที่จะบอกได้ว่า ชายคนนั้นหนีไปจากที่นี่หรือยัง”“นั่นก็ไม่แน่หรอก แต่ตามข่
